جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٢٢ - فصل دوم در بيان باقى امورى كه متعلق است به طواف
مثل آنكه شكّ كند ميانه چهار و پنج يا ميانه پنج و شش.
پس در صورت اوّل به ركنى كه حجر اسود در او است رسيده باشد طواف او صحيح است [١] و اگر به آن ركن نرسيده باشد طواف او باطل است [٢] و از سر بايد گرفت. و در صورت دوم و سوم مطلقاً طواف او باطل است [٣] خواه به ركن رسيده باشد و خواه نرسيده باشد [٤] و طواف را از سر بايد گرفت.
ششم آنكه: چهار شوط اوّل از پى يكديگر باشد [٥] يعنى فاصله در ميان واقع نشود، پس اگر فاصله در ميان واقع شود، طواف را از سر گيرد، خواه فاصله به جهت ضرورت واقع شده باشد، مثل نماز واجب كه وقت آن تنگ شده باشد، و خواه بىضرورت واقع شده باشد. امّا در ميان شوط چهارم و پنجم و ميانه سه شوط آخر جايز است كه فاصله واقع شود، مثل نماز سنّتى كه وقت آن تنگ شده باشد، يا قضاى حاجت مؤمنى، يا داخل شدن [٦] بهخانه كعبه. و همچنين در سه شوط آخر جايز است قطع شوط كردن به جهت امثال آن امور، امّا واجب [٧] است كه در وقت قطع طواف مكانى را كه در آنجا قطع شده نشان كند تا چون برسر اتمام آن آيد زياد و كم نشود.
______________________________
[١]-
البتّه اكتفاء به اين طواف ننمايند. (دهكردى، صدر)
[٢] و سزاوار نيست ترك احتياط به تمام كردن اين شوط را و از سرگرفتن بعد از آن. (خراسانى)
[٣] بطلان در اين دو صورت احوط است. (تويسركانى)
* و لكن سزاوار نيست ترك احتياط بر بنا گذاشتن بر اقلّ و اتمام آن و از سرگرفتن بعد از اتمام. (خراسانى)
[٤] على الاحوط. (تويسركانى)
[٥] اشتراط عدم فاصله در چهار شوط اوّل احوط است. (تويسركانى)
[٦] بودن دخول دركعبه مباركه وقطع طواف محلّ اشكال است واحوط ترك است. (خراسانى)
* داخل شدن در خانه از مسوّغات قطع و فصل نيست، بلكه بايد ضرورتى باشد لا اقلّ از قبيل مذكورات. (كوهكمرهاى، يزدى)
* داخل شدن در خانه مباركه داخل در عنوان حاجت مسوّغ قطع طواف بودن مشكل است، اولى واحوط ترك است. (مازندرانى)
[٧] وجوب معلوم نيست، بلكه اگر شكّ نمايد در موضع، قطع طواف نمايد از موضع يقين. (خراسانى)