جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٣٧ - فصل سوم در بيان نماز خوف
فصل سوم در بيانِ نماز خوف:
بدانكه خوف موجب قصر نماز مىشود خواه در سفر باشد و خواه در حضر [١] و حضرت رسالت پناه ٦ مكرّر نماز خوف را به جماعت گزاردهاند، پس هرگاه خوف حاصل شود و اعدا در غيرجهت قبله باشند و اهل اسلام اراده نمايند كه نماز را بهجماعت گزارند و ترسند كه در اثناى نماز اعدا برايشان حمله آورند دو فرقه شوند (اگر احتياج به زياده از دو فرقه نباشد) يكفرقه نماز را به جماعت گزارند و فرقه ديگر حراست ايشان نمايند، و پيشنماز با يك فرقه يك ركعت بگزارد و چون به ركعت دوم برخيزد فرقهاى كه اقتدا كردهاند قصد انفراد كنند و ركعت دوم را منفرداً بگزارند و چون فارغ شوند به حراست اشتغال نمايند، و فرقه ديگر آيند و ركعت اوّل خود را به ركعت دوم پيشنماز اقتدا كنند و چون پيشنماز به تشهّد بنشيند ايشان برخيزند و ركعت دوم را انفراد بگزارند، و پيشنماز تشهّد را تطويل نمايد تا با ايشان تشهّد را بهفعل آورده سلام دهند.
و اگر نماز مغرب باشد پيشنماز مخيّر است به هريك از اين دوفرقه كه خواهد يك ركعت بگزارد و بهفرقه ديگر دو ركعت. و جايز است كه پيشنماز [٢] نماز را با يكفرقه به آخر رساند و نوبت ديگر آن نماز را با فرقه ديگر [٣] بگزارد، و اين نماز دوم پيشنماز نافله [٤] خواهد بود.
و اگر اعدا در جهت قبله باشند و نمايان باشند، پيشنماز اهل اسلام را دو صف سازد، صفى پيش و صفى پس، و هردو صف با او بهركوع روند و چون او به سجود رود صف اوّل با او به سجود روند و صف دوم با او سجود نكنند بلكه ايستاده به حراست مشغول
______________________________
[١]-
ثبوت نماز خوف در شريعت مطهّره بى اشكال است و لكن در كمّ و كيف آن تفصيلى استكه
اينجا محلّ بيان آن نيست. (كوهكمرهاى)
[٢] و لكن اهل صف دوم نبايد در صف اوّل، و اهل صف اوّل بروند در صف دوم. (خراسانى)
[٣] محلّ تأمّل است. (يزدى)
[٤] فريضه به واسطه اعاده نافله نمىشود و استحباب اعاده فريضه منافى با فريضه بودن او نيست و از اين جهت جميع احكام فريضه بر او مترتّب است. (كوهكمرهاى)