جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٣٩ - فصل چهارم در بيان احكام نماز جماعت
ودر نماز عيد قربان و عيد ماه رمضان هر گاه واجب باشد واجب است. و در نماز كسوف و خسوف و مانند آن مستحبّ است
امّا در نماز سنّتى جماعت حرام است مگر در شش جا:
اوّل: نماز طلب باران.
دوم: نماز عيد قربان.
سوم: نماز عيد رمضان، وقتى كه سنّت باشد.
چهارم: نماز عيد غدير [١].
پنجم: نماز برميّتى كه به شش سال نرسيده باشد.
ششم: نمازى كه يك نوبت پيشنماز گزارده باشد [٢] و جمعى حاضر شوند و خواهند كه در آن نماز به او اقتدا كنند [٣] پس جايز است [٤] كه پيشنماز آن نماز را نوبت ديگر [٥] بهنيّت سنّت [٦] بگزارد، و جمعى كه با او آن نماز را گزارده بودند نيز جايز است كه نوبت ديگر با او آن نماز را به نيّت سنّت [٧] بگزارند.
______________________________
[١]
اقوى و احوط ترك جماعت است در آن. (خراسانى)
* اقوى عدم جواز جماعت است در نماز عيد غدير. (دهكردى، كوهكمرهاى، نخجوانى، يزدى)
* احوط اگر نگوئيم اقوى ترك جماعت است. (مازندرانى)
[٢] ثبوت معاودت براى كسى كه نماز را با جماعت خوانده مشكل است، احتياط و احتمالمظنون عيب ندارد، لكن اقتداء نمودن آنها كه نماز بجا آوردهاند محلّ اشكال است و خلاف احتياط. (مازندرانى)
[٣] كسى كه نماز را به جماعت بجا آورده، چه امام باشد چه مأموم، استحباب اعاده براى اومعلوم نيست. (مازندرانى)
[٤] محلّ تأمّل است. (يزدى)
[٥] اگر آن جمع نماز نخوانده باشند، اگرچه احوط مع ذلك ترك است. (خراسانى)
[٦] اعاده صلوات يوميّه احتياطاً كه حقّ تقوى است مطلقا مستحبّ است، به انفراد يا به جماعت، نسبت به امام يا مأموم. (دهكردى)
[٧] استحباب اعاده از براى آنها معلوم نيست. (خراسانى)