جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨١٩ - شرط دوم آنكه عاقل باشد
مطلب سوم در شهادت، يعنى گواهى دادن
ر آن چند فصل است:
فصل اوّل در واجب بودن شهادت و شروط آن
بدانكه گواهى دادن واجب كفائى است به اجماع مجتهدين با قدرت برآن، خواه او را جهت گواه شدن طلبيده باشند و خواه نطلبيده باشند، مگر با خوف ضرر برخود يا بر بعضى از مؤمنين. و اجرت گرفتن برآن حرام است، مگر مؤونت سفر جهت اداى شهادت. وگاه هست كه واجب عينى مىشود، و آن در صورتى است كه گواه منحصر در يك شخص باشد. و شروطى كه در گواه مىبايد يازده است:
شرط اوّل آنكه: بالغ باشد
پس گواهى دادن طفل مسموع نيست [١] مگر در جراحتى كه سرايت به مردن نكند [٢] به شرط آنكه ده سال داشته باشند ومتفرق نشده گواهى دهند و برچيزى مباح مجتمع شده باشند. و بعضى از مجتهدين گواهى اطفال را مطلقاً مقبول نمىدانند[١].
شرط دوم آنكه: عاقل باشد
چه گواهى ديوانه صحيح نيست، امّا اگر ديوانگى او دورى باشد در آن حالتى كه ديوانه نباشد صحيح است.
______________________________
[١]-
بلكه مسموع است در مطلق جراحات و بايد به اوّل كلام ايشان گرفته شود و شاهد
ديگرنباشد بنابر احوط. (يزدى)
[٢] مراعات احتياط در شهادت اطفال خوب است اگر چه اقوى قبول شهادت آنها است درجرح به شروط مذكوره در عبارت على الاحوط. (تويسركانى)
* رعايت احتياط را با شرط مذكوره ترك ننمايند. (صدر)
[١] فخر المحقّقين، ايضاح ٤: ٤١٧.