جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٤٤٢ - حضرت اميرالمؤمنين
را فداى آن حضرت نمود تا آنكه در قرآن بدينواسطه مدح آن حضرت وارد شده[١].
و در دهم ماه ربيعالاوّل حضرت خديجه مادر حضرت فاطمه زهرا ٣ را در حباله خويش درآورد، و آن حضرت در آن وقت بيست و پنج ساله بود و خديجه چهل ساله.
و در همين روز جدّ آن حضرت وفات يافت و در آن وقت آن حضرت نه ساله بود.
و در دوازدهم ماه رمضان سال دهم از بعثت خديجه بنت خويلد وفات يافت.
و وفات آن حضرت روز دوشنبه بيست و هشتم ماه صفر در سال يازدهم از هجرت او كه از مكّه به مدينه واقع شده بود. و بعضى از مجتهدين گفتهاند كه: وفات او در هجدهم ربيعالاوّل بود[٢]. و سنّ شريفش شصت و سه سال بود.
حضرت اميرالمؤمنين ٧
اسم مباركش على و كنيتش ابوالحسن، پدرش ابوطالب، برادر پدر و مادرىِ عبداللَّه پدرِ حضرت پيغمبر- صلوات اللَّه عليه وآله- و مادر او فاطمه بنت اسد بن هاشم.
و حضرت اميرالمؤمنين و برادرانش اوّل هاشمىاند كه متولّد شدهاند از دو هاشمى.
ولادتش در اندرون خانه كعبه سيزدهم رجب، و در بعضى روايات هفتم شعبان وارد شده[٣] بعد از تولّد حضرت رسالت پناه ٦ به سى سال.
روز نصب آن حضرت بهامامت هجدهم ذىالحجّه سالدهم از هجرت، ودرهمين روز سال سى و چهارم از هجرت عثمان بن عفّان كشته شده خلق برآن حضرت بيعت كردند، و در همين روز موسى ٧ برساحران غالب آمد، و در همين روز ابراهيم ٧ از آتش نجات يافت، و در همين روز موسى ٧ وصىّ خود يوشع و سليمان آصف را تعيين نمودند، و ساير اوصياى انبيا در اين روز تعيين شدهاند. و در روز بيست و چهارم اين ماه حضرت پيغمبر ٦ و اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين : با يهودان[٤] مباهله كردند. و در اين روز حضرت اميرالمؤمنين ٧ تصدّق به انگشتر خود نمود و آيه
[١] بقره: ٢٠٧.
[٢] كشف الغُمّه ١: ١٤ به روايت عامّه نسبت داده و بحار ٢٢: ٥٠٣ از بغوى نقل كرده است.
[٣] شيخ طوسى، مصباح المتهجّد: ٨٥٢.
[٤] ظاهراً( نصارى) صحيح است.