جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٦٨ - وجه سوم ولاى آزادى
برادران ميّت و ميّت در يك زمان بميرند و تقديم و تأخير مشخّص نباشد. و بعضى از مجتهدين در غرقى و مهدوم عليه توقّف كردهاند[١].
هفتم آنكه: ميانه حاجب و محجوب مغايرت باشد، چه اگر متّحد باشند منع نمىكند مثل آنكه مادر كسى خواهر پدرى باشد، چنانچه در بحث ميراث مجوس خواهد آمد، يا در وطى شبهه اتّفاق افتد، چه اگر كسى به شبهه دختر خود را وطى كند و دختر بزايد مدخوله هم مادر و هم خواهر پدرى خود خواهد بود.
وجه دوم: كه سبب ميراث بردن مىشود
و آن زن شوهرى است كه به عقد دوام باشد و زن آزاد باشد، و دخول شرط نيست مگر آنكه شخصى در حالت بيمارى زنى را عقد كرده باشد، چه در اين صورت اگر دخول نكرده بميرد ميراث نمىبرد. [١] و هريك از زن و شوهر با اصحاب مراتب ثلاث سابقه ميراث مىبرند هر گاه مانعى از موانع ميراث بردن در ايشان نباشد، و ايشان را دو نصيب است:
اوّل: اعلى، و آن در شوهر نصف مال است و در زن چهار يك و اگرچه زنان متعدّد باشند، هرگاه ميّت را فرزندى نباشد.
دوم: ادنى، و آن در شوهر ربع و در زن ثمن و اگر چه زنان متعدّد باشند هرگاه ميّت را فرزندى باشد.
وجه سوم: ولاى آزادى
چه هر گاه كسى بنده خود را آزاد كند از او ميراث مىبرد به چهار شرط:
اوّل آنكه: او را به رضا و رغبت آزاد كرده باشد يعنى آزاد كردن براو واجب نباشد
______________________________
[١]-
به شرط اينكه در همان مرض بميرد، پس اگر برء حاصل شود و به مرض ديگر بميرد
ميراثمىبرد و همچنين هرگاه مرض سالهاى بسيار طول كشد، بلكه و همچنين هرگاه او را
در آن مرض بكشند هر چند پيش از دخول باشد. (دهكردى، يزدى)
[١] شهيد اوّل، دروس ٢: ٣٥٧.