جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٧٢ - اما آن سه امر كه مكروه است
پنجم آنكه: مصلّى در هريك از پنج تكبير دستها را به نزديك گوش رساند.
ششم آنكه: اين نماز را به جماعت گزارند.
هفتم آنكه: اگر مأموم همين يككس باشد در پس سر پيشنماز ايستد، امّا در غير اين نماز سنّت است كه در جانب راست پيشنماز ايستد.
هشتم: ايستادن در صف آخر جماعت كه ثواب آن بيشتر است.
نهم: نماز گزاردن برطفلى كه كمتر از شش سال داشته باشد، به شرط آنكه زنده از رحم جدا شده باشد، پس اگر در رحم زنده بوده و مرده جدا شده نماز بر او سنّت نيست.
دهم آنكه: نماز ميّت را در روز گزارند اگر عذرى نباشد.
يازدهم آنكه: مرد را به جانب مصلى گزارند و زن را به جانب قبله اگر جمع شوند، امّا بهنوعى كه سينه زن محاذى كمر مرد شود. و اگر طفلى كه كمتر از شش سال داشته باشد با ايشان جمع شود او را از زن مؤخّر گذارند، و بر هرسه يك نماز جايز است، و دعا به جهت هريك بهطريقى كه مذكور شد به فعل آورد و اگر هرسه را در يك دعا شريك سازد هم جايز است، مثل آنكه بگويد: «اللَّهُمَّ ارْحَمْ هؤُلاءِ الْامْواتِ».
دوازدهم آنكه: چون از نماز فارغ شود پيشنماز در مكان خود ايستد تا تابوت را بردارند.
امّا آن سه امر كه مكروه است:
اوّل: نماز برميّت در مسجد گزاردن.
دوم: فاتحه يا سوره [١] در اين نماز خواندن، هر گاه تقيّه نباشد.
سوم: سلام دادن در آخر اين نماز در وقتى كه تقيّه نباشد. و بعضى از مجتهدين سلام دادن را در اين نماز مكروه نمىدانند[١].
______________________________
[١]
احوط ترك قرائت حمد و سوره و ترك سلام است، بلكه مشروعيّت آنها در اين نماز به نظر
نمىآيد. (تويسركانى)
* كراهت خواندن سوره و فاتحه معلوم نيست، و همچنين است سلام دادن. (خراسانى)
* در جواز خواندن فاتحه يا سوره و سلام دادن تأمّل است. (دهكردى، صدر)
[١] شهيد اوّل، ذكرى ١: ٤٤٤.