جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٨ - ششم خوك،
حرام است و خون جهنده داشته باشد.
سوم: خون از هرحيوانى كه خون جهنده داشته باشد،
خواه گوشت آن حلال باشد و خواه حرام مگر خونى كه بعد از ذبح در اعضاى حيوان بماند به شرط آنكه در وقت ذبح خون معتاد بيرون آمده باشد، پس هر خونى كه بعد از بيرون آمدن خون معتاد در اعضاى [١] آن حيوان بماند طاهر [٢] است و خوردن آن خون حلال است [٣]. و بعضى از فقها برآنند كه خوردن وقتى حلال است كه با گوشت باشد، امّا اگر از خونى كه بعد از بيرون آمدن خون ذبح بماند جمع كند خوردن آن بىگوشت حلال نيست [٤][١].
چهارم: منى از حيوانى كه خون جهنده داشته باشد،
خواه گوشت آن حلال باشد و خواه حرام.
پنجم: سگ،
غير سگ آبىكه آن طاهر است امّا حرام است.
ششم: خوك،
غيرخوك آبى كه آن حكم سگ آبى دارد، و اگر سگى به
______________________________
[١]-
مگر خون عضوى كه خوردن آن حرام است. (صدر)
[٢] طهارت آن در حيوان حرام گوشت محلّ تأمّل است. (كوهكمرهاى)
* در طهارت خونى كه در اجزاء حرام آن بماند اشكال است، و همچنين در خون متخلّف در حيوان حرام گوشت، اگرچه قابل تذكيه باشد. (يزدى)
[٣] البتّه رعايت احتياط را نمايند با حرمت. (خراسانى)
* بلكه حرام است، از خبائث است، مگر آنكه جزء گوشت محسوب شود عرفاً، چنانچه در خون متخلّف در حيوان حرام گوشت قابل تذكيه و خون در اجزاء حرام گوشت، احوط بنابر نجاست و حرمت است. (دهكردى)
* در غير حرام گوشت. (صدر)
* حلّيّت آن محلّ اشكال است. (كوهكمرهاى)
* اطلاق آن ممنوع است. (مازندرانى)
* مشكل است مگر آنچه جزء گوشت باشد. (يزدى)
[٤] اين قول احوط است. (تويسركانى)
* و اين قول معيّن است. (خراسانى)
[١] يافت نشد.