جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٧٩ - فصل دوم در بيان روزههاى مستحبى
مكان كند، مثل يكى از عتبات عاليات. سوم: تعيين زمان و مكان هردو كند مثل روزه اوّل ماه رجب در مكّه معظّمه. پس هر گاه از روزه داشتن در آن زمان يا در آن مكان مانعى مثل بيمارى يا سفر ضرورى يا حيض بهم رسد قضا بايد كرد.
ششم از روزههاى واجبى: روزه دوماهه است به جهت كفّاره فاسد كردن روزه ماه رمضان، پس هر گاه شخصى بالغ عاقل از روى عمد در روز ماه رمضان روزه را به خوردن يا آشاميدن يا جماع كردن يا مانند آن باطل سازد مخيّر [١] است در آنكه: دوماه روزه بدارد، يا يك بنده آزاد كند، يا شصت مسكين را طعام دهد هرمسكين را يك مدّ نزد بعض مجتهدين و دو مدّ نزد بعضى ديگر [٢].
و اگر روزه ماه رمضان را به چيزى حرام فاسد سازد- مثل خمر يا طعام غصبى خوردن، يا زنا كردن، يا در حيض جماع كردن- در اين صورت سه كفّاره بر او لازم است، يعنى دوماه روزه بدارد، و يك بنده آزاد كند، و شصت مسكين را طعام دهد.
هفتم: روزه اعتكاف است، كه بهتفصيل عنقريب مذكور مىشود.
هشتم: روزه كفّارات [٣] است، كه در بحث كفّارات مذكور خواهد شد [٤].
فصل دوم در بيان روزههاى مستحبّى[١]
و انواع آن بسيار است؛ و ما در اين كتاب بيست نوع از آنكه مشهورتر است مذكور
______________________________
[١]-
احوط بلكه اقوى ترتيب است، پس اگر بتواند بنده آزاد كند و إلّادو ماه روزه بگيرد و
إلّااطعام نمايد. (كوهكمرهاى)
[٢] اقوى كفايت يك مدّ است و احوط دادن دو مدّ است. (خراسانى، مازندرانى، نخجوانى)
* اقوى كفايت يك مدّ است، اگرچه دو مدّ احوط است. (دهكردى، يزدى)
[٣] قسم ششم هم داخل اين قسم بود. (خراسانى، مازندرانى، نخجوانى)
* يعنى بقيّه كفّارات، و إلّاقسم ششم نيز روزه كفّاره است. (يزدى)
[٤] قسم نهم روزه روزى است كه در شب آن خوابيده است پيش از نماز عشاء و بيدار نشده تا نصف آن شب، چنانچه در كفّارات خواهد آمد. (دهكردى، صدر)
[١] سُنّتى خ ل.