جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٢ - اما آن بيست و يك امرى كه واجب است
سازد و به آب كاسه ديگر اوّلًا اعضاى خود را طهارت دهد و بعد از آن به تتمه آن آب وضو سازد، بعضى گمان بردهاند كه يكى از اين دو وضو درست خواهد بود اگرچه تا آن شخص دست و روى و پاى خود را طهارت ندهد نماز نمىتواند گزارد. امّا اين گمان باطل است [١] و حق آن است كه هيچيك از اين دو وضو درست نيست [٢] به جهت آنكه آب مشتبه به نجس حكم نجس دارد و وضو به آن صحيح نيست، و حديث به اين معنا از حضرات ائمّه معصومين : منقول است[١].
سوم: مىبايد كه آب وضو مضاف نباشد، پس به مثل گلاب يا عرق بيد مشگ و مانند آن وضو ساختن درست نيست، و اين مذهب كُلّ علماى ما است، مگر ابن بابويه كه او وضو را به گلاب جايز مىداند[٢] و اين مذهب به غايت ضعيف است. امّا اگر دو كاسه باشد يكى آب و يكى گلاب بىبو و به يكديگر مشتبه باشد و آب ديگر نباشد در اينصورت واجب است كه از هريك يك وضو بسازد كه يكى از اين دو وضو صحيح خواهد بود.
چهارم: مىبايد كه آب وضو غصبى نباشد كه وضوء به آب غصبى جايز نيست اگر داند كه آب غصبى است. و اگر شخصى نداند كه آب غصبى است و از آن آب وضو سازد وضوى او درست است [٣] و احتياج به وضوى ديگر نيست، امّا بر او لازم است كه
______________________________
[١]-
بلكه صحيح است. (خراسانى)
* اين گمان باطل نيست لكن احتياط را ترك ننمايند. (كوهكمرهاى)
[٢] و اگر بعد از وضوء دوم به آب اوّل مواضع وضوء را طهارت دهد كفايت مىكند در طهارت خبثى در بعضى از صور. (خراسانى، مازندرانى)
* صحّت وضوء بنحو مذكور خالى از قوّت نيست هرچند با وجود آب ديگر خلاف احتياط است و با انحصار احوط جمع ما بين وضو به اين نحو وتيمّم است و حديث منصرف از اين قسمت و شستن محلّ وضوء به آب ديگر از براى نماز هم لازم نيست بنابر اقوى. (يزدى)
[٣] و همچنين اگر غصبيّت مكان و نحو آن را نداند. (يزدى)
[١] وسائل ١: ١٥١، حديث ٢- و ص ١٦٨، حديث ١.
[٢] من لا يحضره الفقيه ١: ٦، حديث ٣.