جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٤٤٥ - حضرت امام جعفر صادق
حضرت امام محمّد باقر ٧
كنيتش ابوجعفر، والدهاش امّعبداللَّه بنت الحسن بن على، و او اوّل علوى است كه از دو علوى بهوجود آمده.
مولدش مدينه روز دوشنبه، سوم ماه صفر سال پنجاه و هفت از هجرت و آنچه مذكور شد علّامه و شيخ شهيد در تحرير[١] و درُوس[٢] نقل كردهاند، و چون وفات حضرت امام حسين ٧ در سال شصت و يك از هجرت واقع شده، پس در روز شهادت آن حضرت، حضرت امام محمّد باقر ٧ چهار سال داشته باشد، چنانچه صدوق- عليهالرحمه- در كتاب «من لا يحضرُه الفقيه» نقل كرده[٣].
مدفنش بقيع در پهلوى پدر خود، ايّام وفاتش روز دوشنبه هفتم ذى حجّه سال صد و چهارده از هجرت، و بعضى صد و شانزده گفتهاند.
سنّ شريفش پنجاه و هفت سال.
حضرت امام جعفر صادق ٧
كُنيتش ابوعبداللَّه، مادرش امّ فروه و بعضى گفتهاند كه اسم مادرش فاطمه است و لقب او امّ فروه بوده.
مولدش مدينه روز دوشنبه هفدهم ربيعالاوّل سال هشتاد و سه از هجرت.
مدفنش در بقيع در پهلوى پدر خود. ايّام وفاتش منتصف شهر رجب، و بعضى شوّال گفتهاند، سال صد و چهل و هشت از هجرت.
سنّ شريفش شصت و پنج سال.
حضرت امام موسى كاظم ٧
كُنيتش ابوالحسن و ابوابراهيم و ابوعلى، مادرش حميدة بربريّه.
مولدش «ابوا» كه منزلى است مابين مكّه و مدينه، روز يكشنبه هفتم ماه صفر سال
[١] علّامه حلّى، تحرير ٢: ١٢٣.
[٢] شهيد اوّل، دروس ٢: ١٢.
[٣] صدوق، من لا يحضره الفقيه ٢: ٢٤٤، حديث ٢٣٠٩.