جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٥٥ - فصل سوم زكات گندم و جو و خرما و مويز
باشد و دويست درهم يا زياده قرض داشته باشد زكات دادن براو واجب است هرچند مالك چيز ديگر نباشد.
فصل سوم زكات گندم و جو و خرما و مويز
زكات در اين اجناس اربعه واجب مىشود به دو شرط:
اوّل آنكه: خود اين اجناس را كاشته باشد يا قبل از آنكه گندم، جو، انگور، دانه بندد و خرما زرد يا سرخ شود به ملك او درآيد، پس اگر گندم، جو و انگور بعد از دانهبستن [١] و خرما بعد از آنكه سرخ يا زرد شود به ملك شخصى درآيد زكات براو واجب نيست.
دوم آنكه: به نصاب رسيده باشد و آن سيصد صاع شرعى است و صاع [٢] شرعى يك هزار و يكصد و هفتاد درهم شرعى است، و درهم شرعى به وزن چهل و هشت جو ميانه است، پس صاع [٣] به وزن پنجاه و شش هزار و يك صد و شصت جو ميانه است، چنانكه در بحث وضو مذكور شد [٤] و هرچه از نصاب زياده باشد اگرچه آن يك من باشد يا كمتر زكات دادن آن واجب است.
و زكات اين اجناس ده يك است اگر به آب روان يا آب باران يابى احتياج به آب دادن حاصل شود، و نصف ده يك است اگر به آب چاه و گاو و امثال آن حاصل شده
______________________________
[١]-
بلكه بعد از صدق اسماء مذكورات در ما عداى مويز و صدق انگور در مويز، پس مناط
دروجوب و عدم وجوب صدق مذكورات است، نه دانه بستن و نبستن، هرچند چون مسأله مشكل
است بهتر مراعات احتياط است. (يزدى)
[٢] هر صاع ششصد و چهار ده مثقال و ربع مثقال صيرفى است كه هر مثقال بيست و چهارنخود باشد. (مازندرانى، نخجوانى)
[٣] صاع ششصد و چهارده مثقال و ربع مثقال است، و درهم شرعى دوازده نخود و سه خمسنخود است. (نخجوانى، يزدى)
[٤] حاصل آنكه نصاب غلّات اربع يك صد و چهل و چهار من إلّاچند مثقال است به وزن شاهمعمول شانزده عبّاسى. (دهكردى)