جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٦٤ - قسم سوم آنچه دو خونبها در آن بايد داد
يازدهم آنكه: يك پستان زن را ببرد.
دوازدهم آنكه: يك خصيه [١] شخصى را ببرد برقول بعضى از مجتهدين[١].
سيزدهم آنكه: يك طرف فرج زنى را ببرد.
چهاردهم آنكه: يك طرف نشستگاه كسى را ببرد.
پانزدهم آنكه: كارى كند كه يك گوش كسى چيزى نشنود.
شانزدهم آنكه: يك گوش كسى را ببرد.
هفدهم آنكه: كارى كند كه يك چشم كسى چيزى نبيند.
هجدهم آنكه: كارى كند كه مژه يك چشم كسى برود. [٢]
نوزدهم آنكه: كارى كند كه كسى از يك سوراخ بينى بوى نشنود.
بيستم آنكه: دو سوار آزاد يا دو پياده در اثناى دويدن بريكديگر خورند و هردو كشته شوند ورثه هريك نصف خونبها از يكديگر مىگيرند.
قسم دوم: آنكه موجب خونبها و دو ثلث خونبهاست
و آن در صورتى است كه كسى پشت كسى را بشكند و سبب آن شود كه هردو پاى او شل شود.
قسم سوم: آنچه دو خونبها در آن بايد داد
و آن پنج امر است:
اوّل: شكستن هردو استخوانى كه دندانها در اوست با دندانها.
دوم: هر گاه پشت كسى را بشكند كه از جماع كردن بيفتد.
______________________________
[١]
در يُمنى ثلث و در يُسرى دو ثلث خالى از قوّت نيست. (يزدى)
[٢] در مژههاى چشم جمعى به ارش قائلند و احتياط مطلوب است. (تويسركانى)
* ارش بعيد نيست. (يزدى)
[١] شيخ مفيد، مقنعه: ٧٥٥. شيخ طوسى، مبسوط ٧: ١٥٢ و نهايه ٣: ٤٤١. حلبى، كافى: ٣٩٩. ابن زهره، غنيه: ٤١٨. ابن ادريس، سرائر ٣: ٣٩٣.