جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٤٠ - فصل اول در اقسام شكار
پنجم: شكار كردن كافر و دشمن اهل بيت و ديوانه و طفل غيرمميّز، چه شكارى را كه آنها بكشند خوردن او حرام است.
ششم: شكار كردن مُحرم در حالتى كه احرام بسته باشد، چه در آن حالت شكار او حكم مرده دارد و خوردن آن حرام است.
هفتم: شكار كردن در حرم مكّه [١][١].
امّا شش وجه مكروه:
اوّل: شكار كردن به سگى كه او را آتشپرست تعليم كرده باشد.
دوم: شكار كردن به سگ سياه، و بعضى از مجتهدين اين قسم شكار كردن را حرام مىدانند [٢][٢] چه از حضرت اميرالمؤمنين ٧ منقول استكه آن حضرت مىفرموده كه: گوشت شكارى را كه سگ سياه گرفته باشد نبايد خورد و حضرت رسالت پناه ٦ امر بهكشتن سگ سياه كردهاند[٣] [چنانچه مىفرمايد: اقتلوا الأسودين، يعنى سگ سياه و مار سياه][٤].
) سوم: شكار كردن در شب و بچّه جانوران را از آشيانهاى ايشان بيرون آوردن.
چهارم: شكار كردن ماهى در روز و شب جمعه.
پنجم: شكار كردن در حرم مكّه و مدينه. [٣][٥]
______________________________
[١]
حرمت شكار كردن در حرم مدينه باطلاقه معلوم نيست. (تويسركانى)
[٢] قول به حرمت احوط است. (تويسركانى، صدر)
[٣] اين فتواى شكار كردن بظاهره منافات دارد با فتواى سابق كه در هفتم از محرّمات فرمودهاند، مگر اينكه مراد از حرم مكّه و مدينه بين الحرمين باشد. (تويسركانى) ف
[١] در بيشتر نسخهها: حرم مكّه و مدينه.
[٢] علّامه حلّى در مختلف ٨: ٢٧١ به ابن جنيد نسبت داده است.
[٣] كافى ٦: ٢٠٦، حديث ٢٠. وسائل ٢٣: ٣٥٦، حديث ٢.
[٤] ما بين علامت در اكثر نسخهها نيست. و روايت در كنزالعمّال ٧: ٥٣٣ آمده، لكن« اسودين» به مار و عقرب تفسير شده است، نه مار و سگ سياه.
[٥] در همه نسخهها چنين است، لكن گذشت كه شكار كردن در حرم مكّه حرام است.