جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٦١ - قسم دوم نيز دو قومند
و بعضى از مجتهدين برآنند كه هر گاه با خواهر پدر مادرى خواهر مادرى جمع شود نصف از خواهران پدر مادرى است و شش يك از خواهر مادرى، و باقى ميانه ايشان به چهار حصّه مىشود سه از خواهر پدرى است و يك حصّه از خواهر مادرى.
عضى از مجتهدين گفتهاند كه: هر گاه برادر و خواهر مادرى با خواهر پدرى تنها جمع شوند تتمّه ردّ برهمه قسمت مىشود.
و هر گاه جدّ و جدّه ميّت و برادر و خواهر او با يكديگر جمع شوند جدّ مساوى برادر ميراث مىبرد و جدّه مساوى خواهر.
و جدّ و جدّه پدرى چون برادر و خواهر پدرى است، و جدّ و جدّه مادرى چون برادر و خواهر مادرى است ليكن جدّ پدر مادرى جدّ پدرى را از ميراث منع نمىكند، چنانچه برادر و خواهر پدرى و مادرى منع برادر و خواهر پدرى مىكنند. و فرزندان برادر و خواهر در وقتى كه پدران و مادران ايشان موجود نباشند با جدّ و جدّه حصّه پدران و مادران خود را مىگيرند.
وهرگاه شخصى بميرد و ازاو جدّ پدرى يا مادرى ماندهباشد وديگر ميراث خوارى نداشته باشد تمام مال تعلّق به او دارد، خواه جدّ پدرى باشد و خواه جدّ مادرى.
و هر گاه جدّ و جدّه جمع شوند جدّ يك حصّه مىبرد و جدّه نيم حصّه اگر هردو پدرى باشند، و برابر حصّه مىبرند اگر هردو مادرى باشند. و اگر از دو طرف باشند جدّ يا جدّه مادرى اگر تنها باشد شش يك [١] مىبرد و تتمّه تعلّق به جدّ و جدّه پدرى دارد، واگر زياده باشند سه يك مال تعلّق به ايشان دارد و تتمّه تعلّق به جدّ و جدّه پدرى.
و بعضى از مجتهدين برآنند كه اگر كسى مادر مادرى و مادر پدرى بگذارد مال او ميانه ايشان به چهار حصّه مىشود، يك حصّه مادر مادرى برمىدارد، و سه حصّه مادر پدرى.
______________________________
[١]-
بلكه سه يك مىبرد هر چند يكى باشد، چنانچه مشهور است و مافى المتن مثل قولمنقول
از بعض مجتهدين شاذّ و خالى از وجه است، پس در اين جهت جدّ امّى مثل برادر امّى
نيست. (دهكردى، يزدى)