جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٣٠ - مقصد چهارم احكام تقصير و احرام حج
هفتم آنكه: در اوّل هرشوط و آخر آن تند به راه نرود مگر در مابين مناره و كوچه عطّاران كه آنجا تند رفتن [١] اولى است، خواه پياده باشد و خواه سوار و اين تند رفتن مردان را سنّت است و زنان را سنّت نيست.
هشتم: در اثناى سعى اين دعا [٢] بخواند: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَتَجاوَزْ عَمَّا تَعْلَمْ انَّكَ انْتَ الْاعَزُّ الْاجَلُّ الْاكْرَمُ، يا ذَالْمَنِّ وَالْفَضْلِ وَالْكَرَمِ وَالنَّعْمآءِ وَالْجُوْدِ اغْفِرْ ليْ ذُنُوْبيْ انَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ الّا ا نْتَ».
مقصد چهارم احكام تقصير و احرام حجّ
بدانكه بعد از فارغ شدن از سعى بايد تقصير كند، يعنى از ناخن بگيرد، خواه دست و خواه پاها، يا از موى بدن چيزى ازاله كند اگرچه بهقدر سر مو باشد، خواه به مقراض و خواه به كندن و خواه به نوره كشيدن و خواه به تراشيدن، امّا تراشيدن همه سر [٣] جايز نيست.
______________________________
[١]-
يعنى هروله نمودن. (خراسانى، مازندرانى)
[٢] اين دعا به اين كيفيّت مذكوره رجاءً خوانده شود. (خراسانى)
* اوّل اين دعا را ذكر نفرموده و او بنا بر نقل صاحب وسائل اين است: «بسم اللَّه واللَّهاكبر وصلّى اللَّه على محمّدٍ وآله» وسنّت است كه اين دعا را تا «ذا المنّ» در حال هروله بخواند، و از «يا ذا المنّ» تا آخر بعد از تجاوز از حدّ محل هروله به جهت آنكه امام ٧ فرموده: زمانى كه از مناره آخر تجاوز كردى سپس بگو: «يا ذالمنّ» الى آخره، پس از آن راه برود، پس معلوم شد كه مؤلّف رحمه الله خلط فرموده. (كوهكمرهاى)
[٣] و اگر تراشيد جميع سر را در كفايت آن از تقصير اشكال است، احوط آن است كه بعد تقصير كند. (خراسانى، مازندرانى)
* بلكه احوط در اين صورت كشتن يك گوسفند است، به جهت اينكه امام ٧ فرموده: «دمٌ يهريقه». (كوهكمرهاى)
* يعنىبهنيّت تقصير، بلكه اگرتراشيد احوطبلكه اظهركشتن يكگوسفنداست، بلكهتراشيدن بعض سر نيز به نيّت تقصير مشكل است كفايت آن وبعضىتراشيدن تمامسر را بعد ازتقصير نيز منع كردهاند واين قولاظهر است، بلكه موجب كفّارهاست به دو شرط: اوّل آنكه بعد از دخول ذيقعده شود، دوم اين كه عالم بر حكم شود و إلّاكفّاره ندارد لكن حرام است. (نخجوانى)
* يعنىبهنيّتتقصير، بلكهاگر تراشيد احوط كشتن يك گوسفند است، بلكهتراشيدن بهبعض