جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٤٩١ - قسم نهم آنكه دو متاع متساوى ١ را كه قابل كيل و وزن باشند به يكديگر فروختن و آن را«ربا» ٢ گويند،
واگر بهوعده خريدهباشد مىبايد كه به مشترى بگويد كه: من بهوعده خريدهام. و مكروه است در اين بيع نسبت دادن فايده به اصل مايه، مثل آنكه گويد كه: اين متاع را من به صد دينار خريدهام و آن را به زيادتى هر ده دينار به يك دينار به تو مىفروشم.
قسم هفتم: آنكه متاع را به آنچه خريده بفروشد و اين قسم را «توليه» گويند،
و شروط اين قسم (زياده بر چهارده شرط مذكور) علم به اصل مايه است و آنكه بهقيمتى كه خريده بفروشد بىزياده و نقصان.
قسم هشتم: آنكه متاع را به كمتر از آنچه خريده بفروشد و اين قسم را «مواضعه» گويند،
و شروط اين قسم (زياده بر چهارده شرط مذكور) إخبار به اصل مايه است. و در اين قسم نيز نسبت دادن نقصان به اصل مايه مكروه است، چنانچه در مرابحه مذكور شد.
قسم نهم: آنكه دو متاع متساوى [١] را كه قابل كيل و وزن باشند به يكديگر فروختن و آن را «ربا» [٢] گويند،
و شروط اين قسم (زياده بر چهارده شرط مذكور) عدم زياده و نقصان است در قدر و نقد و نسيه، چه اگر به زياده و نقصان بفروشند و بخرند جايز نيست، و اگرچه آن زيادتى حكمى باشد، چون شرط كردن ساختن انگشترى جهت بايع مثلًا.
و آنچه در بعض احاديث ائمّه معصومين- صلوات اللَّه عليهم اجمعين- وارد شده كه:
فروختن درهم تازه به درهم كهنه به شرط زرگرى جايز است[١] مراد به درهم كهنه
______________________________
علاوه
مىفروشم، و اگر ذكر اجل نكند خيار فسخ بهم مىرسد از براى مشترى بنابر مشهور
واقوى ايناستكهآنقدر اجلىكه ازبراى بايعبود ازبراىمشترى همبهممىرسد.
(تويسركانى)
[١]- يعنى از يك جنس. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٢] يعنى ربوى گويند. (دهكردى، يزدى)
[١] كافى ٥: ٢٤٩، حديث ٢٠. وسائل ١٨: ١٩٥، حديث ١.