جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٥٩ - فصل پنجم در مستحقان زكات
و گوسفندى كه به زكات داده مىشود واجب است كه كمتر از هفتماهه [١] نباشد وبيمار و عيبناك و لاغر [٢] و آبستن نباشد [٣] و اگر تازه زائيده باشد تا پانزده روز [٤] نگذرد به زكات نمىتوان داد [٥].
فصل پنجم در مستحقّان زكات
و ايشان هشت فرقهاند:
اوّل و دوم: فقرا و مساكيناند، يعنى كسانىكه مالك قوت يك ساله خود و عيال خود نباشند و كسبى و صنعتى نداشته باشند كه به آن وفا كند [٦] به شرط آنكه سيّد نباشند
______________________________
[١]-
احوط اين است كه كمتر از يك سال نبوده باشد. (تويسركانى، دهكردى، صدر)
* بنابر اقوى و احوط از اين آن است كه سال را تمام كرده باشد. (خراسانى)
* بلكه اگر ميشينه باشد داخل در سال دوم شده باشد و اگر بُزينه باشد داخل در سال سوم باشد. (كوهكمرهاى، يزدى)
* و اگر بز باشد سال اوّل را تمام كرده باشد و داخل در سال دوم شده باشد. (مازندرانى)
[٢] مگر آن كه گوسفندان او همه بيمار و لاغر باشند. (خراسانى، مازندرانى)
* مگر آنكه همه بيمار يا لاغر يا عيبناك باشند. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)
[٣] على الاحوط. (تويسركانى)
* اعتبار اين ممنوع است. (خراسانى)
* على الاحوط و در تازه زائيده احوط گذشتن دو ماه است بر او وقوچ و گوسفندى كه مهيّا از براى خوردن نمودهاند ندهند. (صدر)
* و آبستن بودن ضرر ندارد هرگاه مالك راضى باشد به دادن، بلى او را الزام نمىكنند بر دادن آن، و همچنين پروارى و فحل ضراب را كه اگر مالك راضى نباشد نمىتوان گرفت و با رضاى او مانعى ندارد. (يزدى)
[٤] احوط اين است كه تا بيست روز از زائيدن نگذرد به زكات ندهد و احوط از او اين است كه دو ماه از زائيدن او گذشته باشد و همچنين گوسفندى را كه مهيّا كرده از براى خوردن ندهد و همچنين قوچ را ندهد. (تويسركانى)
[٥] بنابر مشهور ميان علماء. (خراسانى)
[٦] و اگر دارند به قدر كمتر از سال تتمّه را مىتواند داد. (مازندرانى)