جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٨ - اما آن پنج چيز كه حرام است
آب مىبايد و بس. [١]
امّا آن پنج چيز كه حرام است:
اوّل: مخرج غايط را به سرگين پاك كردن هرچند سرگين از حيوانى باشد كه گوشت آن حلال است.
دوم: به چيزى پاك كردن كه خوردنى باشد مثل ميوه و غير آن.
سوم: به استخوان پاك كردن كه آن نيز حرام است.
چهارم: به چيزى پاك كردن كه محترم باشد مثل كاغذى كه علم دين بر آن نوشته شده باشد. و اگر به يكى از سه چيز [٢] اوّل پاك كند طاهر مىشود [٣] امّا آن فعل حرام است [٤]. امّا اگر به آخرين پاك كند [٥] از روى استخفاف كافر مىشود.
پنجم: به دستى استنجا كردن كه در آن دست انگشترى باشد كه نام محترم بر آن نقش شده باشد مثل نام يكى از ائمّه معصومين : هرگاه گمان آن باشد كه نجس مىشود.
______________________________
[١]
بلكه احوط در اين صورت پاك كردن جميع است حتّى موضع را به آب. (خراسانى)
* بلكه پاك كردن تمام آن نه خصوص حوالى [آن] بنابر احوط. (دهكردى، يزدى)
* پاك كردن تمامى آن به آب احوط است. (كوهكمرهاى)
* بلكه در اين صورت تمام را به آب پاك كند حتّى موضع را على الاحوط. (مازندرانى)
* بلكه در اين صورت تمام را به آب پاك كند حتّى موضع را على الاحوط بلكه اقوى. (نخجوانى)
[٢] بلكه به هر يك از چهار و لكن بشرط آنكه سرگين از حلال گوشت بوده باشد. (خراسانى)
[٣] احوط بنا را بر حرمت استعمال و عدم حصول طهارت گذاشتن است در سه چيز اوّل، يعنى سرگين و استخوان و خوردنى. (دهكردى)
* اظهر اين است كه استنجاء به استخوان و سرگين مورث طهارت محل نمىشود و در خوردنى علىالاحوط. (نخجوانى)
[٤] بلكه هرگاه علم به آن باشد و با عدم علم حرام نيست نزد بعضى از علماء. (خراسانى)
[٥] اگر نحوى بوده باشد كه موجب كفر نشود طهارت حاصل مىشود. (نخجوانى)