جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٥ - بدان كه بيست و يك امر است كه تعلق به تيمم كردن دارد دوازده امر واجب است، و هفت امر سنت، و دو امر مكروه
پنجم: ريختن خويشان ميّت خاك بر قبر ميّت.
ششم: خاك بيگانه- يعنى غير خاكى كه از قبر بهم رسيده باشد- در قبر ريختن.
هفتم: صورت قبر را مُسَنَّم كردن، يعنى ماهى پشت ساختن.
هشتم: تجديد قبر نمودن بعد از آن كه منهدم شده باشد.
نهم: برقبر تكيه كردن و پا نهادن و نشستن، و اين همه وقت مكروه است.
و بدانكه هر گاه ميّت در مقبره عام دفن شده باشد و آن قدر وقت گذشته باشد كه يقين شود كه آن ميّت خاك شده در اين صورت واجب است [١] كه صورت قبر را برطرف سازند و حرام است كه نمايان گذارند بلكه بايد كه قبر را با زمين برابر سازند تا هركس خواهد ميّت خود را در آنجا دفن نمايد. امّا اگر آن ميّت يكى از بزرگان دين باشد در اين صورت بايد كه صورت قبر او را نمايان گذارند، تا به زندگان از زيارت او فيض و به مردگان از جوار قبر او نفعى برسد.
و سنّت است تعزيت دادن اقوام ميّت را، يعنى ايشان را پرسش نمودن و تسلّا دادن.
و در وقت تعزيت اين دعا جهت ايشان كردن «جَبَرَاللَّهُ وَهْنَكُمْ وَاحْسَنَ عَزاكُمْ وَرَحِمَ مَوْتاكُمْ». و نيز سنّت است كه تا سه روز هرروز طعام جهت ايشان فرستادن، و مكروه است نزد ايشان طعام خوردن.
مقصد سوم در بيان احكام تيمّم
بدان كه بيست و يك امر است كه تعلّق به تيمّم كردن دارد: دوازده امر واجب است، و هفت امر سنّت، و دو امر مكروه.
______________________________
[١]-
وجوب اين معلوم نيست. (تويسركانى)
* معلوم نيست مگر آن كه زمين وقف باشد و مردم محتاج به آن باشند. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
* معلوم نيست. (صدر)
* وجوب معلوم نيست. (مازندرانى)