جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٤٩ - تتمه در بيان احكام سجود تلاوت قرآن
بيست و پنجم آنكه: مواضع هفت عضو برابر باشد [١] يعنى بعضى بلند و بعضى پست نباشد، و امّا تفاوت در بلندى و پستى بهمقدار چهارانگشت جايز است و زياده از اين جايز نيست [٢].
امّا آن دو چيز كه در سجود بهفعل آوردن آن مكروه است:
اوّل: پُف كردن در موضع سجود به شرط آنكه دو حرف [٣] از آن حاصل نشود، كه اگر دو حرف از آن حاصل شود حرام است و نماز باطل مىشود.
دوم: اقْعاء كردن در مابين دو سجده، يعنى برعقب پا نشستن و سرهاى انگشتان پا را برزمين گذاشتن.
اين است جميع آنچه تعلّق به ركعت اوّل دارد.
تتمّه در بيان احكام سجود تلاوت قرآن:
بدانكه سجدههاى تلاوت قرآن پانزده است:
اوّل: در سوره اعراف. دوم: در سوره رعد. سوم: در سوره نحل. چهارم: در سوره بنىاسرائيل. پنجم: در سوره مريم. ششمو هفتم: در سوره حجّ كه آنجا دو سجده است. هشتم: در سوره فرقان. نهم: در سوره نمل. دهم: در سوره الم تنزيل. يازدهم: در سوره ص. دوازدهم: در سوره فصّلت. سيزدهم: در سوره والنّجم. چهاردهم: در سوره انشقّت. پانزدهم: در سوره اقرأ و از اين پانزده سجده چهار واجب است- و آن در سوره الم تنزيل است و فصّلت و النجم و اقر و يازده باقى سنّت است. و سجده وقتى است كه
______________________________
[١]-
بلكه سنّت مساوات است بين محلّ پيشانى و دو دست و ايستادهگاه و زيادى در بلندىو
پستى بر چهار انگشت جايز نيست در خصوص محلّ پيشانى. (خراسانى)
[٢] على الاحوط. (تويسركانى)
* عدم جواز ازيد مختصّ به موقف و مسجد است. (دهكردى، يزدى)
* اين حكم در موضع پيشانى و محلّ ايستادن بى اشكال است، و امّا در باقى مواضع سجود، پس ضرر ندارد زياد بودن از مقدار مذكور، مادامى كه بحسب عرف سجده بر آن صادقاست، هرچند زياد نبودن از مقدار مذكور در اين مواضع نيز احوطاست. (كوهكمرهاى)
[٣] و همچنين يك حرف كه مفيد باشد، بلكه احوط آن است كه مطلقاً پف نكند. (تويسركانى)