جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٦٩ - مقصد ششم در نماز ميت
گنجايش هردو داشته باشد در اين صورت مكلّف مخيّر است در تقديم هركدام كه خواهد، و اگر وقت يكى مضيَّق باشد و وقت ديگرى موسَّع تقديم آنكه وقت آن مضيّق است نمايد، و اگر وقت نسبت به هريك مضيّق باشد واجب است تقديم نماز يوميّه.
و همچنين اگر اين نماز جمع شود با نماز ميّت يا نماز طواف خانه كعبه اگر واجب باشد، و اگر در اثناى اين نماز وقت يكى از نمازهاى يوميّه داخل شود جايز است [١] كه اين نماز را قطع كند- اگر وقت تنگ باشد [٢] و به نماز يوميّه مشغول شود، و چون سلام دهد اين نماز را از آنجا كه قطع كرده به اتمام رساند [٣].
مقصد ششم در نماز ميّت
واين واجب [٤] كفائىاست، يعنى هرگاه يك شخص بگزارد از هر كس ساقط مىشود.
و نماز كردن برميّت واجب است بهشرطى كه مسلمان باشد يا در حكم مسلمان، مثل اطفال مسلمان به شرط آنكه شش سال [٥] تمام كرده باشد، و اگر كمتر از شش سال داشته
______________________________
[١]-
احوط عدم قطع است با سعه وقت. (تويسركانى)
* بلكه عدم جواز قطع در صورت سعه وقت نماز يوميّه خالى از قوّت نيست. (خراسانى)
* جايز بودن نماز يوميّه در اثناى نماز آيات اگر زمان نماز يوميّه تنگ شده باشد اشكالى ندارد و امّا به مجرّد دخول وقت يوميّه جايز بودن به جهت ادراك وقت فضيلت مشكل است، و بر تقدير جواز آن چنانچه ماتن فرموده مشروط است به اينكه در زمان شروع به نماز آيات بدانند كه قبل از اتمام نماز آيات وقت يوميّه داخل مىشود. (مازندرانى)
[٢] يعنى وقت اجزا، نه وقت فضيلت، و قبل از شروع به نماز آيات نداند كه وقت يوميّه مضيّقاست و احوط اين است كه از جهت ادراك فضيلت قطع نكند و در وقت اجزا اگر پيش از شروع مىدانست قطع كند، لكن نماز آيات را از سرگيرد، نه از موضع قطع. (نخجوانى)
* بلكه اگر تنگ نباشد نيز جايز است چنين كند به جهت ادراك وقت فضيلت يوميّه هر چند خلاف احتياط است. (يزدى)
[٣] احوط آن است كه از سر بگيرد. (كوهكمرهاى)
[٤] بنابر مشهور. (كوهكمرهاى)
[٥] وجوب نماز بر طفل شش سال احوط است. (تويسركانى)