جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣١١ - فصل دوم در بيان باقى امور متعلقه به احرام
پنجم: در جواب احدى لبيّك گفتن.
ششم: خوابيدن برفرشى كه سفيد نباشد.
هفتم: تراشيدن سرِ [١] شخصى كه احرام نداشته باشد، كه اگر احرام داشته باشد تراشيدن سر او حرام است.
هشتم: غسل كردن از براى خنك ساختن بدن، نه به جهت سنّت مثل غسل جمعه و غير آن.
نهم آنكه: جامه احرام از غير پنبه [٢] باشد.
دهم آنكه: جامه احرام ميل ميل باشد، يعنى خطّها داشته باشد.
يازدهم آنكه: سياه [٣] باشد.
دوازدهم آنكه: در ابتداى احرام جامه احرام چركين باشد؛ امّا اگر در اثناى احرام چركين شود پوشيدن آن مكروه نيست.
امّا آن بيست و چهار امر كه در حال احرام بجاآوردن آن حرام است:
اوّل: شكار كردن، يا شخصى را شكار فرمودن[١] يا گفتن كه فلانجا شكارى هست، يا نمودن شكار، يا آلات شكار- مثل باز و سگ و دام و تير و تفنگ- به شخصى دادن كه شكار كند.
و اين امور حرام است به دو شرط: اوّل آنكه: آن جانور آبى نباشد؛ چه شكار كردن جانوران آبىدر حال احرام حرام نيست، و مراد از «جانور آبى» حيوانى است كه در آب تخم كند؛ پس شكار كردن غاز و اردك و باقى حيوانات كه در خشكى تخم كنند حرام
______________________________
[١]-
حرام است بنابر اقوى. (خراسانى)
[٢] در كراهت اين تأمّل است. (خراسانى)
[٣] احوط ترك احرام است در آن. (خراسانى)
* و همچنين اگر زرد باشد، بلكه اولى ترك مطلق جامه رنگين است. (دهكردى، كوهكمرهاى، نخجوانى، يزدى)
[١] يعنى امر به شكار كردن.