جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٢٠ - فصل اقامت بعد از اذان سنت مؤكد است
مجتهدين [١] اذان گفتن در اين سه جا [٢] را حرام مىدانند[١].
امّا آن دو امر كه حرام است:
اوّل: اذان گفتن قبل از آنكه وقت نماز داخل شود مگر اذان نماز صبح كه قبل از طلوع فجر جايز است.
دوم: گفتن «الصَّلاةُ خَيرٌ من النوم» در اذان صبح، مگر بهواسطه تقيّه كه نزد مخالفان گفتن آن سنّت است.
فصل اقامت[٢] بعد از اذان سنّت مؤكّد است
[٣] و با آنكه اذان ثواب عظيم دارد ثواب اقامت بيش از ثواب اذان است، و سنّت است كه آواز در اقامت بلند نكند [٤] و تأنّى در آن سنّت نيست بلكه ترك تأنّى سنّت است. و سيّدمرتضى-/ عليهالرحمه- [٥] اقامت را در نمازهاى پنجگانه واجب مىداند و بىوضو اقامت گفتن [٦] را حرام مىداند و ايستادن را
______________________________
[١]
اين قول احوط است. (تويسركانى)
* فرمايش بعضى از مجتهدين موافق با احتياط است، ترك نشود. (دهكردى، صدر)
* اين قول اقوى است، هرگاه جمع نمايند ميان دو نماز، بلكه در هر موضعى كه جمع نمايند ميان دو نماز را اذان از براى نماز دوم محلّ تأمّل و اشكال است. (كوهكمرهاى)
[٢] اگر يكى از اين سه جا اذان بگويد به قصد خصوصيّت و مشروعيّت نگويد، بلكه بعنوان رجاء مطلوبيّت و ادراك ثواب بگويد. (نخجوانى)
[٣] احوط عدم ترك اقامه است در صلات پنجگانه از براى مردان، مگر در مقامات سقوط. (يزدى)
[٤] بلكه سنّت است بلند كردن، نه به مقدارى كه در اذان بلند مىكنند. (خراسانى)
[٥] قول مرحوم سيّد مرتضى احوط است. (تويسركانى)
* متابعت سيّد اولى، بلكه احوط خواهد بود. (صدر)
[٦] اقوى اشتراط طهارت است در اقامه، و امّا ايستادن و حرف نزدن، پس شرط نيست در آن، هرچند احوط است. (يزدى)
[١] علّامه حلّى، تحرير ١: ٢٢٣. شهيد اوّل، بيان: ١٤٢.
[٢] اقامت/ اقامه.