جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٢١ - قسم دهم زنانىاند كه شوهران ايشان گم شده باشند
زن خود و اگر بعد از تمام شدن عدّه پيدا شود زن او نيست، خواه شوهر كرده باشد و خواه نكرده باشد.
تتمّه: واجب است بر كسى كه كنيز مدخوله را مىفروشد يا كنيزى را كه به خريدن يا به هرنحوى كه باشد مالك شود و آن كنيز جوان باشد و حيض بيند آنكه انتظار بكشد كه كنيز يك حيض بيند آنگاه بفروشد يا با او دخول كند، و اگر حيض نبيند امّا در سنّ زنى باشد كه حيض مىبيند واجب است براو كه چهل و پنج روز انتظار بكشد آنگاه دخول كند، و اگر كنيز حامله شد آنقدر انتظار بكشد كه بزايد يا آنكه چهار ماه و ده روز بگذرد [١] آنگاه دخول كند.
و آيا در مدّت استبرا غير از دخول كردن بوسه و غير آن نيز حرام است يا نه؟
مجتهدين را در آن دو قول است، أقوى آن است كه جايز است. و اگر در ايّام استبرا دخول كند آيا استبرا ساقط مىشود يا نه؟ در اين نيز دو قول است، أقوى آن است كه استبرا لازم است. [٢] و اگر دو عادل گواهى دهند كه مالك اوّل استبرا كرده [٣] يا آنكه در حالتى كه حيضدار باشد به او منتقل شود يا آنكه زن او بوده باشد يا آنكه مالك او زنى باشد، استبرا در اين صورتها واجب نيست.
و در مدّت عدّه رجعيّه نفقه او برشوهر لازم است بهطريقى كه در نكاح مذكور شد.
و حرام است برآن زن بيرون رفتن از خانه كه او را در آن خانه طلاق گفته به غير عذر، و بر شوهر نيز بيرون كردن او از خانه حرام است، مگر آنكه كارى كند كه مستوجب حدّ زدن باشد چه او را جهت حدّ زدن بيرون مىتوان كرد، يا آنكه اهل خانه او را آزار كنند، چه در اين صورت نيز جايز است كه او را از خانه بيرون كند و به خانه ديگر فرستد،
______________________________
[١]
احوط بلكه اظهر ترك دخول است تا بزايد. (يزدى)
[٢] على الاحوط. (تويسركانى)
[٣] و همچنين است هرگاه مالك اوّل اخبار كند كه وطى نكرده يا استبراء كرده به شرط اينكه وثوق به اخبار او باشد، و همچنين است هرگاه مالك اوّل طفل باشد يا خصىّ يا مقطوع الذّكر. (يزدى)