جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٦١ - فصل ششم در بيان زكات فطره
واجب است كه از خود و از هريك از عيالان مقدار يك صاع [١] يعنى يك من و يك چهار يك به وزن تبريز تخميناً از گندم يا جو يا خرما يا مويز يا [٢] برنج يا كشك يا شير يا آنچه در اغلب اوقات قوت اهل آن ملك باشد به مستحقّ رساند. و مقدار صاع قبل از اين نيز مذكور شد[١].
و وقت دادن به مستحقّ نيّت چنين كند: كه اين جنس را به مستحقّ مىدهم به جهت زكات فطره واجب تقرّب [٣] به خدا.
و كسىكه فقير بود وى را سنّت است كه زكات فطره را اخراج نمايد، و كيفيّت آن چنان است كه يك صاع را نيّت كند و بهدست عيال بدهد تا يك يك بهدست گيرند آنگاه از ايشان بستاند و به مستحقّ برساند.
و مصرف زكات فطره مصرف زكات مال است [٤] و جايز است دادن قيمت آن جنس به مستحقّ.
و اگر در شب عيد رمضان مهمانى قبل از شام برسد فطره او براينكس واجب [٥] است خواه طعام اين كس را خورد و خواه نخورد [٦] و همچنين هرغلام و كنيز كه
______________________________
[١]-
صاع نيم من به وزن شاه معمول شانزده عبّاسى إلّاچند مثقال است، هرگاه نيم من
تمامبدهد برائت ذمّه حاصل مىشود. (دهكردى)
* گذشت مقدار صاع در آب وضوء. (مازندرانى)
[٢] احوط اقتصار بر غلات اربع است. (خراسانى)
* احوط اين است كه يكى از غلات اربع را بدهد كه گندم و جو و خُرما و مويز باشد و دادن قيمت كفايت مىكند بلكه افضل است در بعض مقامات. (مازندرانى، نخجوانى)
[٣] قصد قربت كافى است نيّت وجوب لازم نيست. (كوهكمرهاى، يزدى)
[٤] احوط آنكه به خصوص فقراء و مساكين بدهد. (دهكردى)
[٥] مناط دروجوب براينكسايناستكه صدقكند عيال اواست، پس به مجرّد رسيدن قبل از شام واجب نمىشود بلكه بر خودش واجب است، هر چند احوط اين است كه ميزبان هم بدهد. (يزدى)
[٦] احوط آن است كه مهمان هم نيز بدهد، مگر صدق عيلوله حاصل شود. (خراسانى)
* درصورت غذا نخوردن مهمان هم بدهد احتياطاً، اگر چه اقوى عدم وجوب است. (مازندرانى)
[١] رجوع شود به صفحه ٢٥٥.