جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٦٢ - فصل ششم در بيان زكات فطره
گريخته يا غايب باشند فطره ايشان نيز براينكس واجب است مادام كه مردن ايشان معلوم نباشد [١].
و وقت دادن زكات فطره از اوّل شب عيد است تا وقت ظهر [٢] روز عيد، و حرام است [٣] تأخير [٤] آن بعد از آن، پس اگر تأخير كند به نيّت قضا [٥] بايد داد. و بعضى از مجتهدين برآنند كه تا آخر روز عيد به نيّت ادا مىتوان داد، و بعد از آن قضاست[١].
______________________________
[١]
و عيال ديگرى نباشد در شب عيد، بلكه در عيلوله مولى باشد. (مازندرانى، نخجوانى)
[٢] بنابر احوط، اگرچه اقوى عدم ... (خراسانى)
* احوط در صورتى كه نماز عيد مىكند عدم تأخير از آن است. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)
[٣] بلكه حرام است تأخير عزل. (خراسانى)
[٤] احوط عدم تأخير است از نماز روز عيد و اگر تأخير انداخت قصد اداء يا قضاء نكند بلكه قصد قربت نمايد. (تويسركانى)
[٥] بهتر ايناست كه قصد اداء و قضاء نكند، بلكه به قصد صدقه بدهد بدون تعيين. (دهكردى، يزدى)
* احوط آن است كه بدهد به قصد قربت و قصد كند كه اگر وقت باقى است اداء و اگر قضاء بايد داد قضاء و اگر نه تصدّق باشد هرچند حرمت تأخير از روز عيد است و هميشه اداء بودن خالى از قوّت نيست. (كوهكمرهاى)
[١] ابن ادريس، سرائر ١: ٤٦٩- ٤٧٠.