جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢١٠ - فصل دوم در بيان خللى كه دو سجده سهو به سبب آن واجب است
پس اگر مثلًا شكّ كند در خواندن سوره قبل از ركوع براو واجب است كه به آن ملتفت نشده هرچند محلّ باقى باشد به ركوع رود سوره را نخواند، كه اگر سوره را در اين صورت بخواند آن نماز باطل است [١] هرچند بعد از خواندن ظاهر شود كه سوره را نخوانده بود.
فصل دوم در بيان خللى كه دو سجده سهو به سبب آن واجب است:
و آن در هفت موضع است:
اوّل: فراموش كردن يك سجده [٢].
دوم: فراموش كردن شهادتين در تشهّد.
سوم: فراموش كردن صلوات برپيغمبر ٦ و آل او : [٣]. به شرط آنكه محلّ [٤] هريك از اين سه گذشته باشد، پس در اين صورت واجب است [٥] كه آن را بعد از سلام دادن بجاآورد، و بعد از آن دو سجده سهو بجاآورد.
و اگر دو چيز از اين سه چيز كه مذكور شد فراموش شده باشد واجب است: اوّل: بعد
______________________________
*
يعنى محلّ تدارك مشكوك به اين كه داخل در فعل ديگر نشده باشد. (يزدى)
[١]- حكم به بطلان مشكل است، لكن احوط است. (تويسركانى)
* بطلان معلوم نيست هرگاه بقصد احتياط سوره خوانده باشد، بلكه اقرب صحّت نماز است. (دهكردى)
* احوط اتمام نماز و اعاده آن است. (صدر)
* بطلان نماز محل تأمّل است. (كوهكمرهاى)
* هرگاه به حدّ وسواس نرسيده باشد و اعاده كند به قصد احتياط و قربت، بطلان معلوم نيست، و همچنين در هرجا كه مشكوك قرآن يا ذكر يا دعا باشد. (يزدى)
[٢] اقوى عدم وجوب سجده سهو است از براى سجده فراموش شده، لكن وجوب احوط است. (تويسركانى)
[٣] بنابر احوط. (تويسركانى)
[٤] يعنى محلّ تدارك مسهو و گذشتن آن به دخول در ركنبعداست يا به سلام دادن درنماز. (يزدى)
[٥] اقوى اين است كه تلافى تشهّد فراموشى شده واجب نيست، بلكه سجده سهو كفايت مىكند لكن احوط است. (تويسركانى)