جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣١٣ - فصل دوم در بيان باقى امور متعلقه به احرام
دوماز بيست و چهار امر كه در حال احرام حرام است: جماع كردن است و مقدّمات آن مثل بوسه و دست بازى كردن [١] با حلال خود، و عقد نكاح بستن از براى خود يا از براى ديگرى، پس اگر عقد نكاح كند آن عقد باطل است [٢]. امّا رجوع در طلاق، و كنيزك خريدن به قصد آنكه بعد از احرام مباشرت كند جايز است.
سوم: گواه شدن برعقد نكاح و گواهى دادن به آن.
چهارم: بو كردن [٣] مشك و عنبر و عود و صندل و مانند آن. و در بو كردن گل نرگس و بنفشه و مانند آن ميانه مجتهدين خلاف است، و اصحّ آن است كه بو كردن آنها نيز حرام است [٤]. امّا شنيدن بوى [٥] مشك و عنبر و غير آن كه برخانه كعبه مىمالند جايز است، وهمچنين جايزاست شنيدن بوهاىخوشكه در مابينصفا ومروهمىباشد [٦].
پنجم: بينى گرفتن مُحرم از چيزهاى بدبو.
ششم: روغن بربدن ماليدن، خواه خوش بو باشد و خواه نباشد.
______________________________
[١]-
بلكه مطلق التذاذ و استمناء. (دهكردى)
* و به شهوت نظر نمودن، امّا استمناء پس حرمت آن اختصاص به حال احرام ندارد، اگرچه در حال احرام شديدتر باشد. (كوهكمرهاى)
* بلكه نظرنمودن به زن وكنيز بهشهوت يا به قصد التذاذ حراماست. (مازندرانى، نخجوانى)
* و همچنين نظر به شهوت كردن و همچنين استمناء كردن. (يزدى)
[٢] اگرچه عقد و نكاح بين دو نفر غير محرم باشد. (مازندرانى)
[٣] بلكه مطلق استعمال طيب، هر چند به ماليدن بر بدن و لباسى باشد. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)
[٤] حرمت طيب مطلقا و به عنوان عموم احوط است. (تويسركانى)
* بلكه اصحّ عدم حرمت است. (خراسانى، مازندرانى)
* حرمت احوط است. (دهكردى، يزدى)
[٥] خوب بود بفرمايد: استشمام بوى مشك و غير آن كه بر خانه كعبه مىباشد، امّا شنيدن از حاسّه سمعاست نه از قوّه شامّه واحوط تركاستشماماست در مابين صفا ومروه. (دهكردى)
[٦] احوط بلكه اقوى اين است كه بينى خود را بگيرد در ما بين صفا و مروه تا نشنود. (مازندرانى، يزدى)