جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٤٢ - فصل دوم در آنكه در چند موضع اجاره حرام است و در چند موضع مكروه، و در چند موضع جايز
دوم: اجاره گرفتن كتابت كننده جهت تعليم شعر مباح و علم حساب و نوشتن خطّ.
سوم: اجاره كردن كسى جهت هرعمل مباحى كه خواهد.
چهارم: اجاره كردن شخصى جهت حجّ كه براو حجّ واجب نباشد.
پنجم: اجاره كردن كسى براى ساختن مسجد و پل.
ششم: اجاره كردن جهت نماز ميّت. [١]
هفتم: اجاره كردن قنات جهت زراعت كردن به آب آن.
هشتم: اجاره عقار، يعنى زمينها.
نهم: اجاره زيور جهت زينت.
دهم: اجاره درهم و دينار جهت نظر كردن و زينت.
يازدهم: اجاره رَخْت جهت زينت.
دوازدهم: اجاره درخت براى خشك كردن رخت برآن يا نشستن در سايه آن.
سيزدهم: اجاره چهارپايان جهت خورد كردن گندم و جو و غيره.
چهاردهم: اجاره خانه جهت مسجد كردن و رخت براى نماز گزاردن در آن.
پانزدهم: اجاره كردن چاه جهت آب كشيدن از آن. و بعضى از مجتهدين [٢] اين را جايز نمىدانند[١].
شانزدهم: اجاره سگ شكارى و باز و چرغ[٢] و پارس[٣] جهت شكار.
______________________________
[١]
احوط ترك است. (تويسركانى، صدر)
* يعنى قضاى فوائت او (دهكردى، يزدى)
[٢] اين قول احوط است. (تويسركانى)
* فرمايش بعضى از مجتهدين احوط است. (صدر)
[١] علّامه، تذكره ٢: ٢٩٦. محقّق ثانى، جامع المقاصد ٧: ١٣١.
[٢] پرنده شكارى.
[٣] جانورى است شكارى كوچكتر از پلنگ كه او را يوزپلنگ گويند.