جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٧٤ - مطلب دوم در بيان منافع طعامها و ميوهها
پيغمبران است[١].
نان برنج: در حديث آمده كه: جهت مبطون- يعنى كسىكه غايط او هميشه بيرون آيد- نافعترين دواهاست، و دباغت معده مىكند[٢].
گوشت: در حديث آمده كه: خوردن گوشت، گوشت را در بدن مىروياند و سيّد طعامهاست در دنيا و آخرت[٣] و حضرت رسالت پناه ٦ گوشت سر دست را دوستتر مىداشتند و گوشت قاليچه[٤] بدترين گوشتهاست، چه به محلّ بول نزديكتر است.
گوشت كبك: ساقهاى پاى را قوى مىكند و تب را ميراند.
گوشت مرغ: از حضرت اميرالمؤمنين ٧ منقول است كه: گوشت مرغ بچّه بهترين گوشتهاست.[٥].
گوشت قطاة: از حضرت امام محمّد باقر ٧ منقول است كه: گوشت قطاة[٦] مبارك است و صاحب يرقان را كباب آن نافع است.[٧]
گوشت حبارى: از حضرت امام موسى كاظم ٧ منقول است كه: گوشت حبارى[٨] بواسير و درد پشت را نافع است، و قوّت باه مىدهد.[٩]
گوشت ميش و گاو: از حضرت امام محمّد باقر ٧ منقول است كه: گوشت ميش شنوايى و بينايى را زياده مىكند و گوشت گاو با برگ چغندر خوردن برص را برطرف
[١] كافى ٦: ٣٠٤، حديث ١. وسائل ٢٥: ١٢، حديث ١.
[٢] كافى ٦: ٣٠٥، حديث ٢. وسائل ٢٥: ١٣، حديث ٣.
[٣] كافى ٦: ٣٠٨، حديث ٢ و ص ٣٠٩، حديث ١. وسائل ٢٥: ٢٢ و ٢٣، حديث ٢ و ٤- ١ و ٣.
[٤] گوشت ران.
[٥] كافى ٦: ٣١٢، حديث ٢. وسائل ٢٥: ٤٦، حديث ٢ و ٣.
[٦] سنگخوار، سنگخارك.
[٧] كافى ٦: ٣١٢، حديث ٥. وسائل ٢٥: ٤٩، حديث ٢.
[٨] چرز، چكاوك، مرغابى كه آنرا سرخاب گويند.
[٩] كافى ٦: ٣١٣، حديث ٦. وسائل ٢٤: ١٥٧، حديث ١.