جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٧٨ - اول نوافل يوميه است
مطلب دوم در بيان نمازهاى سنّتى
و انواع آن بسيار است، و در اين كتاب از آن جمله بيست و چهار نماز مذكور مىشود، چنانچه قبل از اين مذكور شد.
اوّل نوافل يوميّه است
كه در هرشبانهروزى گزاردن آن سنّت است، و آن سى و چهار ركعت است، هشت ركعت نافله ظهر است مقدّم برظهر، و هشت ركعت نافله عصر است مقدّم بر عصر، و چهار ركعت نافله مغرب است بعد از مغرب، و دو ركعت نشسته [١] كه به يك ركعت حساب است و آن را وتيره گويند نافله خفتن است بعد از خفتن[١] و هشت ركعت نماز شب است، و دو ركعت نماز شفع، و يك ركعت نماز وتر است، و دو ركعت نماز نافلهصبح است مقدّم برصبح.
و اوّل وقت نافله ظهر زوال آفتاب است، و آخر آن [٢] وقتى است كه سايه
______________________________
[١]-
و جايز است ايستادن در آن دو، چنانچه بعد از اين خواهند فرمود، هرچند خلاف
احتياطاست. (يزدى)
[٢] بلكه آخر آنوقتىاست كه به مقدار اداء نماز ظهر از اينوقت مذكور باقى بماند. (خراسانى)
[١] يعنى بعد از نماز خفتن( عشاء).