جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٦٩ - فصل دوم تصدق نمودن
فصل دوم تصدّق نمودن:
بدانكه در تصدّق نمودن ثواب بسيار وارد شده، و صدقه پنهانى افضل است از آشكارا، چنانچه در حديث تصريح به آن واقع شده[١] مگر آنكه توهّم كنند كه تصدّق نمىكنند، چه در اين صورت آشكارا بايد داد.
و در تصدّق چهار چيز شرط است:
اوّل: ايجاب، چون «تَصَدّقْتُ» و آنچه بدان ماند.
دوم: قبول، چون «قَبِلْتُ.
» سوم: اقباض به اذن مالك؛ چه بدون اذن مالك صحيح نيست.
چهارم: نيّت قربت.
و حرام است بر بنىهاشم اخذ تصدّقات واجبى [١] چون زكات واجب از غير بنىهاشم، چنانچه در بحث زكات مذكور شد؛ امّا از بنىهاشم بربنىهاشم جايز است.
و غلامى كه بنىهاشم آزاد كرده باشند، جايز است كه از تصدّقات واجبى بگيرد.
و جايز است بنىهاشم كه تصدّقات سنّتى را بگيرند، و واجبى نيز جايز است هر گاه خمس وفا به معاش ايشان نكند بهمقدار معاش بگيرند.
و جايز است تصدّق [٢] بر يهود واگرچه بيگانه باشد.
پس هر گاه تصدّقات واجبى داده شود جايز نيست رجوع در آن، و تصدّقات سنّتى نيز همين صورت دارد، خواه قابض ذى رحم باشد و خواه اجنبى. و بعضى از مجتهدين گفتهاند كه رجوع مىرسد هرگاه اجنبى باشد[٢]. و اصحّ قول اوّل است.
______________________________
[١]-
ظاهراً جايزاست صدقات واجبه غير از زكات نيز بر بنىهاشم، اگر چه از بنىهاشم
نباشد. (تويسركانى)
[٢] تصدّقات مستحبّه. (دهكردى)
* ظاهراً مراد تصدّقات سنّتى بوده باشد. (صدر)
[١] كافى ٤: ٨، حديث ٢. وسائل ٩: ٣٩٥، حديث ٣.
[٢] شيخ طوسى، مبسوط ٣: ٣٠٩ و ٣١٤. ابن برّاج، مهذّب ٢: ٩٤ و ٩٧.