جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٧ - اما آن دوازده چيز كه سنت است
آنكه زن دائمى باشد نه مُتعه [١] دوم: آنكه ناشزه [٢] نباشد، سوم: آنكه مرد را قدرت بركفن بوده باشد [٣] پس اگر مرد بىچيز باشد زن را از مال خودش كفن بايد كرد. امّا اگر مرد بميرد كفن او برزن واجب نيست.
امّا آن دوازده چيز كه سنّت است:
اوّلآنكه: كافور حنوط ميّت سيزده درهم شرعى باشد و دو دانگِ درهم [٤] و اگر اين مقدار نباشد چهار درهم، و اگر چهار درهم ميسّر نباشد يك درهم.
دومآنكه: كافور را در كف دست نرم سازند نه در هاون و غير آن.
سومآنكه: آنچه از كافور حنوط زياد ماند برسينه ميّت نهند.
چهارمآنكه: جريدتين با ميّت گذارند، يعنى دو چوب تر از نخل خرما، و اگر نباشد از درخت كُنار[١] و اگر نباشد از درخت انار، و اگر نباشد از درخت بيد [٥] و اگر نباشد از درخت ديگر. و مىبايد كه هريكى از آن دو چوب به درازى ساق دست ميّت باشد [٦]
______________________________
[١]-
حكم به عدم وجوب در متعه و ناشزه مخالف مشهور است و طريق احتياط واضح ا ست.
(كوهكمرهاى)
* در متعه نيز واجب است بر زوج و همچنين ناشزه. (يزدى)
[٢] بلكه ناشزه نيز كفن او ظاهراً بر شوهر است. (صدر)
* شرط اول و دوم ممنوع است، بلكه اقوى وجوب كفن زوجه است بر زوج مطلقاً، اگرچه متعه و يا ناشزه باشد. (نخجوانى)
[٣] حتّى از آن چيزى كه از زن منتقل به شوهر شده به ارث. (خراسانى، مازندرانى)
[٤] اين افضل است و اوّل مرتبه فضل يك مثقال شرعى، و افضل از آن چهار مثقال و بعد از آندر فضل چهار درهم و احوط عدم انتقال از مرتبه اولى است به دوم و از آن به سوم و از آن به چهارم. (خراسانى)
* يعنى ثلث درهم. (يزدى)
[٥] بلكه درخت بيد مقدّم است بر انار و تقديم انار بر ساير درختها بايد رجاءً باشد. (خراسانى)
[٦] بلكه بودن هر يك از اين دو چوب به اين مقدار اولى است. (خراسانى)
[١] سِدْر.