جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٤٠ - فصل پنجم در اقسام دخول كردن
سوم: هر گاه كسى با زن خود گويد كه: «پشت تو همچو پشت مادر من است» در اين صورت آن زن حال خود را به حاكم شرع عرض مىكند، و حاكم شرع تا سه ماه او را مهلت مىدهد، آنگاه واجب است براو دخول كردن با كفّاره يا طلاق دادن، چنانچه در بحث ظهار خواهد آمد.
امّا شانزده وجه حرام:
اوّل: دخول كردن در حالتى كه حيض داشته باشد.
دوم: در حالتى كه نفسا باشد.
سوم: در حالتى كه هريك از زن يا شوهر احرام حجّ يا عُمره بسته باشد.
چهارم: در حالتى كه هريك از ايشان روزه واجب چون روزه ماه رمضان يا نذر معيّن داشته باشد، و در نذر غيرمعيّن خلاف است. [١]
پنجم: در حالتى كه وقت نماز تنگ باشد.
ششم: هر گاه يكى از ايشان نيّت اعتكاف واجب كرده باشد.
هفتم: در حالتى كه يكى از ايشان در مسجد معتكف باشد. [٢]
هشتم: هر گاه كسى به زن خود گفته باشد كه: «پشت تو همچو پشت مادر من است» پيش از آنكه كفّاره بدهد دخول كردن حرام است.
نهم: در حالتى كه شخصى زن ديگر را به شبهه دخول كند شوهر آن زن را دخول كردن به آن زن حرام است تا آنكه از عدّه دخول كننده بيرون رود.
دهم: هر گاه به سبب دخول كردن به دختر غيربالغ كه مخرج بول و غايط يا مخرج حيض و بول او يكى شود، دخول كردن با او حرام است [٣] و بعضى از مجتهدين برآنند
______________________________
[١]
اظهر جواز است، خصوصاً قبل از زوال و احوط ترك است خصوصاً بعد از زوال و همچنين
ساير صيام واجب موسّعه غير از قضاء شهر رمضان كه جايز نيست بعد از زوال افطار كردن
چه به جماع و چه به غير آن، بلكه بايد كفّاره بدهد، چنانچه در بحث صيام گذشت.
(دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٢] على الاحوط. (تويسركانى)
[٣] قول به حرمت خالى از اشكال نيست ولكن احوط است. (تويسركانى)