جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٥٣ - فصل سوم در بيان حلال و حرام و مكروه بودن حيوانات
امّا هفت امر مكروه:
اوّل: در وقت ذبح كردن [١] بريدن نخاع، يعنى مغز مهرههاى پشت.
دوم: پوست كندن پيش از سرد شدن.
سوم: جدا كردن سر در وقت ذبح نمودن از روى عمد، و بعضى از مجتهدين اين فعل را حرام دانستهاند و گوشت آن را حرام مىدانند[١].
چهارم: گردانيدن كارد در وقت سر بريدن كه بهطرف بالا بريده شود، و در بعضى از احاديث نهى از اين عمل واقع شده[٢].
پنجم: كشتن حيوان در حالتى كه حيوان ديگر نگاه كند.
ششم: شب ذبح نمودن بىاحتياج.
هفتم: ذبح نمودن روز جمعه پيش از زوال.
فصل سوم در بيان حلال و حرام و مكروه بودن حيوانات
و آن بر چهل قسم است: شش قسم از آنها حلال، و بيست قسم حرام، و چهارده قسم مكروه.
امّا شش قسم حلال:
اوّل: شتر، و بعضى از سنّيان گفتهاند كه: مذهب اماميّه آن است كه گوشت شتر حرام است و غلط كردهاند چه آن مذهب ابوالخطّاب است، كه او در وقتى امامى بوده و بعد از آن غالى شده.
______________________________
[١]
يعنى بعد از ذبح و پيش از خروج روح. (يزدى-
[١] شيخ طوسى، نهايه ٣: ٩١ و ٩٢. ابن زهره، غنيه: ٣٩٧. ابن حمزه، وسيله: ٣٦٠.
[٢] كافى ٦: ٢٢٩، حديث ٤. وسائل ٢٤: ١٠، حديث ٢.