دوم: مقارن داشتن نيّت است به تلبيات [٢] اربع، يعنى بعد از نيّت بى‌فاصله واجب است كه يك نوبت [٣] بگويد: «لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْك لَبَّيْكَ لا شَريْكَ لَكَ لَبَّيْكَ [٤]».

سوم: پوشيدن دو جامه احرام است مردان [٥] را از هرچه جايز است نماز در آن [٦] يكى را لُنگ كند و يكى را بردوش اندازد، به شرط آنكه دوخته و شبيه به دوخته نباشد مثل كَپَنَكْ‌[١] و زِرِه. و زنان را جايز است در حال احرام پوشيدن دوخته و حرير [٧].

امّا چهار امر سنّت:

اوّل آنكه: مرد تلبيات را بلند بگويد.

دوم آنكه: تلبياتى كه مذكور مى‌شود اضافه كند به تلبيات واجب، و آن اين است:

«انَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ وَالْمُلْكَ لَكَ، لا شَريْكَ لَكَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ ذَا الْمَعارِجِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ داعِيًا الى‌ دارِالسَّلامِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ غَفَّارَ الذُّنُوْبِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ اهْلِ التَّلْبِيَةِ، لَبَّيْكَ ذَاالْجَلالِ وَالْاكْرامِ‌

______________________________
[١] قصد وجوب لازم نيست. (خراسانى)

[٢] واحوط تلبيات پنج است به اين نحو كه زيادت نمايد بعد از لبيّك سوم: «انّ الحمد والنّعمةلك والملك» وبعد ازتلبيات چهارم زياد نمايد: «بحجّ اوعمرة تماماً عليك لبّيك». (خراسانى)

[٣] و احوط اين است كه يك نوبت ديگر به اين نحو بخواند: «لبّيك اللّهمّ لبّيك إنّ الحمد والنّعمة لك والملك لا شريك لك لبّيك» و بهتر اين است كه «إنّ» را به كسر همزه بخواند، هرچند به فتح نيز جايز است. (دهكردى، يزدى)

[٤] و احوط اين است كه زياد نمايد بر اين عبارت اين قدر را: «إنّ الحمد والنّعمة والملك لك لا شريك لك لبّيك» و لفظ «لك» پيش از «والملك» هم احتياط است و لفظ «انّ» به كسر خواندن و به فتحه احتياط است. (كوهكمره‌اى، مازندرانى، نخجوانى)

[٥] و امّا بر زنان، پس واجب نيست، هرچند اولى است. (نخجوانى، يزدى)

[٦] در وجوب آن كه آن چيزهائى باشد كه نماز در آن جايز است تأمّل است اگرچه احوط است. (خراسانى)

[٧] احوط ترك‌پوشيدن حريراست ازبراى زنان‌نيز. (دهكردى، كوهكمره‌اى، نخجوانى، يزدى)

* در حرير مشكل است، احوط اگر نگوئيم اقوى ترك حرير است بر زنان نيز. (مازندرانى)

[١] بالا پوش نمدين.