جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٨٨ - موقف سوم ملك است
معتاد و نفقه يك ساله[١] او و عيال او باشد و بهمقدار قيمت حصّه شريك شود، و اگر مفلس باشد [١] غلام خود سعى مىكند. [٢] و بعضى گفتهاند كه [٣] اگر قصد اضرار شريك كند قيمت حصّه شريك را مىدهد اگر مالدار باشد، و اگر مفلس باشد غلام خود سعى كند، و اگر غلام از دادن قيمت حصّه شريك عاجز آيد نصف [٤] او آزاد است و نصف او بنده و كسبش نيز اين حال دارد.
و خلاف است ميانه مجتهدين كه به مجرّ دادن قيمت به شريك آزاد مىشود يا بعد از دادن؟ اصحّ قول دوم [٥] است چه آزادى بعد از مالك شدن مىشود و آن بعد از دادن قيمت حصّه شريك است.
دوم آنكه: به اختيار آزاد كند، پس اگر نصف او از پدر و مادر به ميراث بدو منتقل شود سرايت در او جارى نيست.
سوم آنكه: حقّى به او متعلّق نگردد از حقوقى كه مانع فروختن او باشد چون وقف و نذر. [٦]
چهارم آنكه: اوّل حصّه خود را آزاد كند، پس اگر اوّل حصّه شريك را آزاد كند سرايت نيست.
موقف سوم ملك است
______________________________
[١]-
يعنى مالدار به نحو مذكور نباشد. (يزدى)
[٢] قول اول احوط است. (تويسركانى)
[٣] اين قول خالى از قوّت نيست، لكن مراعات احتياط بهتر است به اينكه در صورت قربت نيز قيمت حصّه شريك را بدهد هرگاه مؤسر باشد و در صورت مضارّه يا عدم ايسار شريك به سعى راضى شود. (يزدى)
[٤] يعنى بعض او، آنقدر كه آزاد كرده. (يزدى)
[٥] قول دوم احوط است. (تويسركانى)
[٦] يعنى بقيّه او، وقف يا متعلّق نذر نباشد. (نخجوانى، يزدى)
[١] در نسخهاى: يك شبانه روز.