جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٢٥ - فصل اول اقسام ظهار كردن و شروط آن
محرم خواه نسبى و خواه رضاعى با مادر مساويند يا اين حكم مخصوص مادر است؟
ميانه مجتهدين در اين خلاف است، اقرب آن است كه همه در اين حكم مساويند.
و اگر شخصى به زن خود گويد كه: پشت تو همچو پشت زن فلانكس است، ظهار واقع نمىشود.
دوم آنكه: ظهار كننده بالغ باشد، پس اگر طفل باشد صحيح نيست.
سوم آنكه: ظهاركننده عاقل باشد، پس اگر ديوانه باشد صحيح نيست.
چهارم آنكه: ظهار كننده قصد ظهار كند و مختار باشد، پس اگر از مست يا خفته يا بيهوش با كسى كه او را به اكراه برآن دارند واقع شود صحيح نيست.
پنجم آنكه: به آن زن دخول كرده باشد، پس اگر دخول نكرده باشد ظهار كردن با او صحيح نيست، چنانچه در روايت فضل بن يسار ازحضرت امام به حقّ ناطق امام جعفر صادق ٧ وارد شده[١] و بعضى از مجتهدين اين را شرط نمىدانند[٢] و اصحّ قول اوّل است. و در دخول كردن دخول در دبر كافى است.
ششم آنكه: ظهار را معلّق برصفتى نسازد، پس اگر معلّق برصفتى [١] سازد چون طلوع آفتاب مثلًا صحيح نيست. واگر ظهار را معلّق برشرط سازد يا صحيح است يا نه؟
مجتهدين را در اين خلاف است، اقرب [٢] آن است كه صحيح است.
هفتم آنكه: صيغه ظهار را دو مرد عادل به يكبار بشنوند بهطريقى كه در طلاق مذكور شد، پس اگر دو مرد عادل به يكبار نشنوند صحيح نيست.
هشتم آنكه: در حالتى كه شوهر صيغه ظهار مىگويد مىبايد كه آن زن از حيض
______________________________
[١]-
فرق ما بين صفت و شرط معلوم نيست هرچند مشهور است، و صحّت بر شرط نيز خالى ازاشكال
نيست از جهت اختلاف اخبار و كلمات اخيار. (نخجوانى، يزدى)
[٢] محتاج به مراجعه است. (صدر)
[١] كافى ٦: ١٥٨، حديث ٢١. وسائل ٢٢: ٣١٦، حديث ١.
[٢] شيخ مفيد، مقنعه: ٥٢٤. سلّار، مراسم: ١٦٠. ابنادريس، سرائر ٢: ٧١٠. ابنزهره، غنيه: ٣٦٧.