هشتم آنكه: بعد از نماز اين دعا بخواند: «الْحَمْدُللَّهِ رَبِ‌الْعالَميْنَ وَصَلَّى اللَّهُ عَلى‌ سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ والِهِ الطَّاهِريْنَ، اللَّهُمَّ انيْ اسْئَلُكَ انْ تَجْعَلَنيْ مِمَّنِ اسْتَجابَ لَكَ وامَنَ بِوَعْدِكَ وَاتَّبَعَ امْرَكَ، فَانىْ عَبْدُكَ وَفىْ قَبْضَتِكَ لا اوْقى الّا ما وَقَيْتَ وَلا اجِدُ الّا ما اعْطَيْتَ، وَقَدْ ذَكَرْتَ الْحَجَّ فَاسْئَلُكَ انْ تَعْزِمَ ليْ عَلَيْهِ عَلى‌ كِتابِكَ وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ والِه‌ وَتُقَوِّيَنيْ عَلى‌ ما ضَعُفْتُ عَنْهُ وَتَسَلَّمَ مِنيْ مَناسِكيْ فىْ يُسْر مِنْكَ وَعافِيَةٍ، وَاجْعَلْنيْ مِنْ وَفْدِكَ الَّذيْ رَضيْتَ وَارْتَضَيْتَ وَسَمَّيْتَ وَكَتَبْتَ‌[١] اللَّهُمَّ انيْ اريْدُ التَّمَتُّعَ بِالْعُمْرَةِ الَى الْحَجِّ عَلى‌ كِتابِكَ وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ والِه‌، فَانْ عَرَضَ لىْ عارِضٌ يَحْبِسُنىْ فَحِلّي‌[٢] حَيْثُ حَبَسْتَنىْ بِقُدْرَتِكَ الَّذيْ قَدَّرْتَ عَلَيَّ، اللَّهُمَّ انْ لَمْ تَكُنْ حَجَّةً فَعُمْرَة، احْرِمُ لَكَ شَعْريْ وَبَشَريْ وَدَميْ وَعِظاميْ وَمُخيْ وَعَصَبىْ مِنَ النِّسآءِ وَالثِّيابِ وَالطِّيبِ، ابْتَغيْ بِذلِكَ وَجْهَكَ وَالدَّارَ الاخِرَةَ».

و بدان‌كه حيض مانع احرام نيست، و همچنين مانع غسل احرام نيست. امّا مانع نماز احرام است.

فصل دوم در بيان باقى امور متعلّقه به احرام:

و آن چهل و سه امر است: سه امر واجب، و چهار امر سنّت، و دوازده امر مكروه، و بيست و چهار امر حرام.

امّا سه امر واجب:

اوّل: نيّت است، به اين طريق كه: احرام عمره تمتّع مى‌بندم از براى آنكه‌

______________________________
* عكس بهتر است به اين كه در ركعت اوّل «قل هو اللَّه» و در ركعت دوم «قل يا ايّها الكافرون» بخواند. (كوهكمره‌اى، يزدى)

* فرقى ندارند عمل به هر كدام جايز است. (نخجوانى)

[١] در نسخه‌اى:« كَنَّيْتَ» و در برخى از نسخه‌ها اين عبارت افزوده شده است:« الّلهُمَّ إنى خَرَجْتُ مِنْ شُقّةٍ بَعيْدَةٍ وَ انْفَقْتُ مالى ابْتِغاءَ مَرْضاتِكَ، اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ لِيْ حِجّتى وعُمْرتيْ ...».

[٢] در بعضى از نسخه‌ها« فحلّنى» و در بعض ديگر« فخلّنى» و صواب همان است كه ثبت گرديد، چنانكه در مصباح و مبسوط مرحوم شيخ طوسى مسطور است.