جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٧٦ - فصل دهم در بيان آنكه در چند موضع مهرالمثل لازم است
بيست و هشتم [١]: خواستن كنيز هر گاه زن آزادى داشته باشد بىاذن او، چه در اين صورت آن زن فسخ نكاح خود مىتواند كرد. [٢]
تتمّه: بدانكه خيار فسخ فورى است پس اگر بعد از دانستن عيب فسخ نكنند اختيار فسخ ندارند [٣] و در فسخ كردن نكاح بهعيب اذن حاكم شرع شرط نيست [٤] و ثبوت عيب در چيزهايى كه ظاهر باشد چون برص و جذام و جنون به دو گواه عادل است و در چيزهايى كه ظاهرنباشد چون عيبهاىباطنى زنان بهگواهى زنان واقرارايشانثابت مىشود.
فصل دهم در بيان آنكه در چند موضع مهرالمثل لازم است:
بدانكه زن در بيست و پنج [٥] موضع مهرالمثل مىگيرد گاهى كه دخول واقع شده باشد:
اوّل آنكه: در عقد ذكر مهر نكرده باشند، چه در اين صورت با دخول مهرالمثل مىگيرد، و اگر در اين صورت پيش از دخول خواهند كه او را طلاق گويند واجب است كه متعه به او دهند، و متعه [٦] آن است كه اگر شوهر مالدار باشد جامه اعلى يا اسب اعلى
______________________________
است
بر اجازه ايشان. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[١]- محلّ كلام است. (تويسركانى)
* اين موضع و موضع سابق محلّ اشكال و كلام است. (صدر)
[٢] اظهر عدم جواز فسخ نكاح خودش است، بلى عقد كنيز موقوف است بر اجازه زن آزاد. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٣] چنانچه اگر پيش از عقد عالم به عيب باشد نيز اختيار ندارد. (يزدى)
[٤] بلى در عنّين رجوع به حاكم لازم است از براى تعيين مدّت لكن بعد از گذشتن آن خود زوجه فسخ مىكند بدون حاجت به اذن حاكم. (يزدى)
[٥] جملهاى از اين بيست و پنج محلّ تأمّل است و مراعات احتياط در همه مطلوب است. (تويسركانى)
* در جمله از اين بيست و پنج موضع غير از چهار موضع اوّل محلّ تأمّل است و مراعات احتياط در همه مطلوب است. (صدر)
[٦] اين تفصيل در متعه احوط است. (تويسركانى)