جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٥٧ - فصل اول در بيان آنچه موجب خونبها مىشود
منقول است [١][١]. دوم آنكه هر يك از گزنده [٢] و كسى كه بر او سوار بوده ثلث خونبها دهند و ثلث ديگر ساقط است چه او خود به لعب سوار شده. سوم آنكه اگر گزنده لجاج كرده باشد آنكس را در انداختن به حيثيّتى كه بىاختيار نفرت كرده خونبها برگزنده است و اگر چنين نباشد خونبها بركسى است كه انداخته، و اين قول سوم اقوى است.
هجدهم: زن شخصى ديگرى را در خانه پنهان كرده باشد [٣] و بعد از آنكه برشوهرش ظاهر شود آن شخص را بكشد خونبهاى او را آن زن مىدهد برقول بعضى از مجتهدين[٢] و اقوى آن [٤] است كه خون آن شخص هدر است.
نوزدهم: هر گاه شخصى طفلى را به اذن ولىّ خواهد كه شنا ياد دهد پس او را غرق كند ضامن خونبهاى آن طفل است خواه تقصير كرده باشد و خواه نكرده باشد، و بعضى از مجتهدين گفتهاند كه: اگر تقصير نكرده ضامن نيست [٥][٣].
بيستم: هر گاه كسى در راه مسلمانان بنائى احداث كند يا سنگى بگذارد چنانكه راه تنگ شود و شخصى به سبب آن كشته گردد ضامن خونبهاى آن شخص است هر گاه بىاذن امام احداثكرده باشد، امّا اگر راهگشاده باشد وامام اذن دادهباشد ضامننيست. [٦]
______________________________
[١]-
حديث منقول اين است كه نصف برگزنده و نصف برگزيده شده است. (يزدى)
[٢] اين نيز منقول از اميرالمؤمنين ٧ است. (يزدى)
[٣] و آن مرد صديق آن زن باشد به زنا. (يزدى)
[٤] اين قول اقرب به قواعد است لكن در حديثى وارد شده كه ديه آن شخص بر زن است و احتياط خوب است. (تويسركانى)
[٥] اقوى ضمان است مطلقاً. (تويسركانى)
[٦] اقوى عدم ضمان است با جواز احداث بناء در طريق از جهت اذن امام يا از جهت ديگر
[١] مفيد، ارشاد: ١٠٥ و مقنعه: ٧٥٠. وسايل ٢٩: ٢٤٠.
[٢] ابن ادريس، سرائر ٣: ٣٦٣. محقّق، شرايع ٤: ٢٥٣. علّامه حلّى، قواعد ٣: ٦٥٣. فخرالمحقّقين، ايضاح ٤: ٦٦١.
[٣] محقّق، شرايع ٤: ٢٥٤. علّامه حلّى، قواعد ٣: ٦٥٣ و تحرير ٥: ٥٤٥. شهيد ثانى، مسالك ١٥: ٣٦٣ و ٣٦٤.