جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧١٨ - قسم ششم جماعتى از زنان كه عده ايشان به زاييدنشان منقضى مىشود
قسم چهارم: جماعتى از زنان كه عدّه ايشان چهل و پنج روز است
و ايشان نيز دو قومند:
اوّل: كنيزانى كه ايشان را به عقد دخول كرده باشند. [١]
دوم: زنانى كه ايشان را به عقد متعه دخول كرده باشند و حيض نبينند امّا در سنّ زنانى باشند كه حيض بينند، چه عدّه ايشان نيز چهل و پنج روز است.
قسم پنجم: جماعتى از زنان كه عدّه ايشان نُه ماه است
و ايشان زنانىاند كه يك مرتبه يا دو مرتبه حيض بينند و ديگر نبينند [٢] چه بعد از طلاق عدّه ايشان نه ماه است، و بعضى از مجتهدين گفتهاند كه عدّه اين قسم زنان شش ماه است [٣][١].
قسم ششم: جماعتى از زنان كه عدّه ايشان به زاييدنشان منقضى مىشود
و آنها زنان حاملهاند، چه زنان حامله را هر گاه طلاق دهند به زاييدن از عدّه بيرون مىروند اگرچه بعد از طلاق دادن به يك لحظه بزايند، به شرط آنكه حمل از كسى باشد كه به جهت او عدّه نگاه مىدارند يا احتمال داشته باشد كه از او باشد چون فرزند زنى كه شوهر به او لِعان كرده باشد. و بعضى از مجتهدين [٤] برآنند كه عدّه حامله در طلاق كمتر از سه ماه و زائيدن اوست[٢] پس اگر زائيدن او كمتر از سه ماه باشد عدّه او زائيدن اوست و اگر سه ماه كمتر از زائيدن باشد عدّه او سه ماه است. و اگر حمل زن از زنا باشد عدّه ندارد [٥] و اگر زنى را در سفر طلاق دهند و خواهند كه خواهر او را تزويج
______________________________
[١]
و حيض نبينند يا اينكه در سنّ مَن تحيض باشند. (يزدى)
[٢] و احتمال حامله بودن ايشان باشد. (نخجوانى، يزدى)
[٣] و بعضى يك سال هم گفتهاند و اين احوط و اولى است. (تويسركانى، صدر)
* هرگاه هنوز احتمال حمل باشد به اين قول عمل شود. (يزدى)
[٤] اين قول احوط است. (تويسركانى)
[٥] اين قول خالى از اشكال نيست. (تويسركانى، صدر)
[١] نيافتيم.
[٢] شيخ صدوق، من لا يحضره الفقيه ٣: ٥٠٩. ابن حمزه، وسيله: ٣٢٥.