جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٢٣ - فصل اول در بيان احكام نماز قضا
خاتمه در بيان احكام نماز قضا و نماز سفر و نماز خوف و نماز جماعت
و در آن چهار فصل است:
فصل اوّل در بيان احكام نماز قضا:
هر گاه نمازى از نمازهاى يوميّه از شخصى فوت شده باشد و آن شخص در وقت فوت آن نماز بالغ و عاقل و خالى از حيض و نفاس بوده باشد و كافر اصلى نبوده باشد قضاى آن نماز براو واجب است، پس اگر نماز در وقت جنون [١] يا وقت حيض يا نفاس فوت شود قضا ندارد، و همچنين هرگاه كافر اصلى مسلمان شود نماز ايّام كفر قضا ندارد.
و امّا كافر مرتدّ هر گاه مسلمان شود واجب است بر او قضاى نمازهاى ايّام ارتداد.
و همچنين نمازى كه در وقت خواب يا در وقت مستى از شخصى فوت شود قضاى آن نماز نيز واجب است، و اگر شخصى چيزى بخورد كه موجب خوابىشود كه همه وقت نماز در خواب باشد، پس اگر نمىدانست كه خوردن آن موجب اين چنين خوابى است براو قضاى آن نماز واجب نيست [٢] و اگر مىدانست كه موجب آن چنان خوابى است امّا آنرا بهواسطه معالجه مرض خورده و علاج بهقول طبيب حاذق منحصر در آن بوده در اينصورت نيز قضاى آن نماز واجب نيست، و همچنين قضا ندارد اگر آن را به اكراه به خورد او داده باشند. امّا اگر نه بهواسطه معالجه مرضخوردهباشد، يابهقول طبيب
______________________________
[١]-
و همچنين هرگاه فوت شود به اغماء مستوعب وقت، هرچند احوط قضاء كردن است روزآخر را،
هرگاه افاقه در روز باشد، و شب افاقه را، هرگاه در شب باشد، و اين احتياط ترك نشود
بلكه احوط اين است كه قضاء كند جميع ما فات را، خصوصاً هرگاه اغماء مستند به فعل
اختيارى خودش باشد، سيّما اگر از روى معصيت باشد. (دهكردى، يزدى)
[٢] آنچه فوت شده به سبب خواب مستوعب وقت مطلقاً در جميع صور مذكوره قضاء نمايد. (مازندرانى)
* بلكه لازم است با رجاء زوال عذر. (خراسانى)
* در جميع صور خواب قضاء واجب است. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)