جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٢٤ - فصل اول در بيان احكام نماز قضا
غيرحاذق تناول نموده باشد، يا علاج منحصر در آن نبوده باشد، در اين سه صورت [١] قضا براو واجب است.
و هر گاه شخصى سنّى شيعه شود بر او واجب نيست كه نمازى كه در ايّام تسنّن كرده قضا كند [٢] امّا واجب است كه نمازى كه در ايّام تسنّن براو واجب بوده و از او فوت شده قضا كند [٣].
و اگر شخصى محدث باشد و تا آخر وقت نماز نه آب يابد و نه خاك كه وضو سازد يا تيمّم كند نماز از او ساقط مىشود، امّا در وجوب قضاى آن ميانه مجتهدين خلاف است. و أولى [٤] قضاست.
امّا اگر از وقت آن مقدار زمان گذشته باشد كه طهارت و نماز را در آن بجا توان آورد و عمداً نماز نكرده باشد و بعد از آن آب و خاك نيابد در اين صورت قضاى آن نماز بر او واجب است [٥].
و بدانكه هر گاه نمازى از شخصى فوت شود و آن شخص در آن وقت صحيح و قادر برقيام و برهمه افعال متعلّقه بهنماز بوده باشد آن شخص را جايز است كه در ايّام بيمارى و عدم قدرت برقيام و بر بعضى افعال، آن نماز را به حسب مقدور قضا كند و لازم نيست [٦] كه منتظر ايّام صحّت و قدرت برهمه افعال باشد، پس بيمارى كه قادر
______________________________
[١]-
در جميع صور قضاء را ترك ننمايند. (صدر)
[٢] به شرط آن كه به مذهب خودش صحيح باشد. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)
[٣] لكن به طريق مذهب شيعه قضاء كند. (دهكردى)
[٤] بلكه احوط و اقوى. (خراسانى، مازندرانى)
* بلكه اقوى قضاء است و احوط اين است كه در وقت هم اداء بجا آورد بى طهارت. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)
* بلكه احوط، و احوط از آن جمع ما بين اداء و قضاء است. (صدر)
[٥] بلكه گذشتن مقدار زمان نماز تنها ظاهراً كافى است. (صدر)
[٦] بلكه لازم است با رجاء زوال عذر. (خراسانى)
* اقوى و احوط لزوم انتظار ايّام صحّت و قدرت است. (كوهكمرهاى)