جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٦ - فصل در آداب طهارتخانه رفتن
حكم مكان غصبى دارد پس در كفش غصبى وضو و تيمّم باطل است هرچند زمين مباح باشد امّا اگر كفش غصبى در پا داشته باشد و بر آن كفش قرار نگرفته باشد يعنى سنگينى بدن بر آن نباشد وضو و تيمّم در آن كفش صحيح است [١] [اگرچه نماز درست نيست] [٢][١]. امّا اگر شخصى را در مكان غصبى حبس كرده باشند وضو و غسل و تيمّم و نماز آن شخص در آن مكان صحيح است [٣].
فصل در آداب طهارتخانه رفتن
و آن بيست و يك چيز است، سه چيز واجب است، و پنج چيز حرام، و پنج چيز سنّت، و هشت چيز مكروه [٤].
______________________________
[١]
احوط در كفش غصبى وضوء نساختن است، بخصوص هرگاه عرفاً وضوء ساختن تصرّفدر مغصوب
حساب شود. (دهكردى)
* در نماز نيز هرگاه در حالى باشد كه تصرّف نمازى در آن نشود ضرر ندارد، مثل آنكه در حال تشهّد كفش غصبى در پاى او باشد و سنگينى بدن بر آن نباشد. (يزدى)
[٢] تفصيل مذكور وجهى ندارد، پس نماز نيز مثل وضوء و تيمّم است [در] صورت مفروضه. (كوهكمرهاى)
[٣] تفصيلى دارد كه مجال ذكر آن در حاشيه نيست. (صدر)
* مشكل ا ست اگر استكشاف رضا بر هيچ وجه از مالك مكان نكند بلكه حكم او حكم فاقد الطهوريناست در وقتىكه فضاء مغصوبباشد يامستلزم تصرّف درمكان باشد. (مازندرانى)
* در صورت اضطرار و عدم قدرت بر تحصيل به رضاى مالك اجراء حكم فاقد طهورين مشكل است. (نخجوانى)
[٤] لا يخفى اينكه اعدادى كه در اين كتاب در هر باب از براى مستحبّات و مكروهات بلكه واجبات و محرّمات ذكر ميفرمايند غالباً انحصار ندارد، بلكه زيادتر است و شايد مقصودشان بيان مهمّات بوده است. (يزدى)
[١] در برخى از نسخهها نيست.