جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٦٣ - مطلب دوم در بيان زكات سنتى
مطلب دوم در بيان زكات سنّتى
بدانكه زكات در هشت چيز سنّت است:
اوّل: اسب ماديان است، و زكات هراسبى در سالى دو مثقال شرعى [١] طلاست اگر پدر و مادرش هردو اصيل باشند، و يك مثقال است اگر يكى از ايشان اصيل باشد يا هيچيك اصيل نباشند، به شرط آنكه تمام سال در صحرا بچرند يعنى عليق[١] ايشان از مال مالك نباشد.
دوم از آنچه زكات دادن در آن سنّت است: مالى است كه مالك آن كارى كرده باشد كه بهواسطه آن كار زكات در آن واجب نشده باشد [٢] مثل آنكه در اثناى سال بهشخصى قرض دهد يا زر سكّهدار را مطلّس[٢] سازد، يا از نصاب اوّل شتر يا گاو و يا گوسفند چيزى به شخصى ببخشد، پس مثل اينها زكات دادن سنّت است.
سوم از آنچه زكات در آن سنّت است: حاصل مستقلّات است مثل دكّان و حمّام و كاروانسرا و امثال آن، پس سنّت است كه يك دانگ و نيم ده يك [٣] حاصل آن را
______________________________
[١]-
مثقال شرعى سهربعمثقال صيرفىاستكه هيجده نخودباشد. (دهكردى، مازندرانى، يزدى)
[٢] يعنى براى فرار كردن از زكات دادن اين كار را كرده باشد. (خراسانى، مازندرانى)
* يعنى به قصد فرار از زكات. (يزدى)
[٣] يعنى چهار يك از عشر آن را بدهد. (مازندرانى)
[١] خوراك ستوران، از كاه، يونجه و علف و غير آن.
[٢] معناى آن در صفحه ٢٥٣ گذشت.