جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٣١ - فصل اول در چيزهايى كه سبب لعان مىشود
پنجم آنكه: زن كَرْ يا گُنگ نباشد، چه اگر كر يا گُنگ باشد بىلعان كردن بر شوهر حرام مؤبّد مىشود هرگاه شوهر دعواى مشاهده زنا كردن با او كند. و آيا دخول كردن شوهر به آن زن شرط است يا نه؟ مجتهدين را در اين سه قول است: بعضى از ايشان دخول را شرط مىدانند [١] و بعضى شرط نمىدانند، و بعضى گفتهاند كه اگر سبب لِعان دعوى زنا كردن باشد دخول شرط نيست و اگر انكار ولد باشد دخول شرط است.
امر دوم: انكار فرزند زن خود كردن، چه در اين صورت نيز به چهار شرط لعان لازم است:
اوّل آنكه: زن به عقد دايمى باشد، چه انكار فرزند متعه [٢] و زن اجنبيّه كه به شبهه با او دخول كرده باشد سبب لعان نمىشود. و بعضى از مجتهدين برآنند كه اگر انكار فرزند متعه جهت برطرف شدن حدّ باشد انكار فرزند او نيز سبب لعان مىشود. و آيا در كنيز لعان واقع مىشود؟ مجتهدين را در اين چند قول است: بعضى مىگويند مطلقاً موجب لِعان نمىشود، و بعضى برآنند كه مطلقاً موجب لِعان مىشود، و بعضى گفتهاند كه به سبب انداختن او به زنا لعان واقع مىشود امّا در انكار فرزند او لعان واقع نمىشود، و اگر به عقد دخول كرده باشد لعان واقع مىشود.
دوم آنكه: به آن زن دخول كرده باشد، چه اگر دخول نكرده باشد انكار فرزند او موجب لعان نمىشود.
سوم آنكه: از دخول كردن به آن زن ششماه يا زياده گذشته باشد، و از نُه ماه يا ده ماه يا يك سال كه نهايت مدّت آبستنى زنان است نگذشته باشد، چه اگر اينچنين نباشد انكار فرزند او سبب لعان نمىشود.
چهارم آنكه: در وقت زاييدن آن فرزند اقرار به فرزندى او نكرده باشد، چه اگر اقرار كرده باشد انكار او بعد از اقرار موجب لعان نمىشود و اگر چه اقرار به فرزندى او بهكنايه از او صادر شده باشد، مثل آنكه شخصى به او گفته باشد كه مبارك باشد
______________________________
[١]-
اشتراط دخول مطلقاً اقوى است. (نخجوانى)
* اين قول اقوى است. (يزدى)
[٢] مراد واضح نيست. (نخجوانى، يزدى)