لازم است. و جايز است كه جهت اسقاط حدّ [١] با وارث لعان كند، و اگر وارث حاضر نباشد مانع ميراث بردن او نمى‌شود. و در بعضى از احاديث وارد شده كه: در اين صورت ميراث نمى‌برد[١]. واگر مرد پيش ازلِعان كردن بميرد زن از او ميراث مى‌برد و فرزندى كه شوهر انكار او كرده بود نيز ميراث مى‌برد. و اگر زن چهار مرتبه اقرار به زنا كند يا از لعان امتناع نمايد حدّ زنا بر او ثابت مى‌شود، و امّا اگر حامله باشد او را حدّ نزنند تا زمانى كه بزايد واگر شوهر پيش از تمام شدن لعان اعتراف به دروغ گفتن خود كند حدّ بر او ثابت مى‌شود و اگر بعد از تمام شدن لعان اعتراف كند يا بعد از لعان كردن هر دو اعتراف كنند به‌دروغ‌گفتن خود، ميانه مجتهدين دراين‌مسئله خلاف‌است. [٢] واگر شوهربه‌زن‌گويد كه:

من ديدم كه فلان مرد با تو زنا مى‌كرد، دو حدّ بر او لازم مى‌شود يكى جهت زن و يكى جهت آن مرد، پس چون ميانه ايشان لعان واقع شود حدّى كه از جهت زن بر او لازم بود به لعان ساقط مى‌گردد امّا حدّى كه از جهت آن مرد براو لازم مى‌آيد ساقط نمى‌شود.

دوم: زايل شدن علاقه زن و شوهرى ميانه ايشان.

سوم: حرام مؤ بّد شدن آن زن برآن شوهر به سبب لعان.

چهارم: برطرف شدن فرزندى فرزند به سبب لعان هر گاه سبب انكار فرزندى فرزندان زن باشد.

______________________________
[١]- لعان زوج تنها كافى است در اسقاط حدّ از او، لكن ساير احكام مترتّب نمى‌شود بلى دربعض احاديث است كه هرگاه وارث به‌جاى زوجه لعان كند زوج ارث نمى‌برد والّا مى‌برد، لكن اظهر اين است كه ميراث بردن ثابت مى‌شود به موت و به لعان وارث ساقط نمى‌شود با اينكه صحّت لعان وارث‌محلّ‌اشكال‌است وحديث من‌حيث‌السند ضعيف‌است. (نخجوانى)

* لعان زوج تنها كافى است در اسقاط حدّ از او، لكن ساير احكام لعان مترتّب نمى‌شود، پس ميراث مى‌برد از آن زن، بلى در بعضى احاديث است كه هرگاه وارث به جاى زوجه لعان كند زوج ارث نمى‌برد والّا مى‌برد. (يزدى)

[٢] احوط و اقوى سقوط حدّ است. (تويسركانى)

* سقوط خالى از قوّت نيست. (يزدى)

[١] نيافتيم.