جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦١ - اما دوازده امر واجب
نهمآنكه: اگر شب باشد چراغ نزد او روشن كنند [١].
دهمآنكه: مؤمنان را خبر كنند تا به تشييع جنازه او حاضر شوند.
يازدهمآنكه: چون جان سپارد در برداشتن او تعجيل نمايند.
امّا آن سه امرى كه مكروه است:
اوّلآنكه: جنب يا حايض نزد او حاضر شوند.
دومآنكه: بر شكم او آهن گذارند [٢].
سوم: او را تنها گذارند.
فصل سى و پنج امر تعلّق به ميّت دارد از وقتى كه اراده نمايند او را غسل دهند تا وقتى كه خواهند او را كفن نمايند،
دوازده امر واجب است، و پانزده امر سنّت، و شش امر مكروه، و دو امر حرام.
امّا دوازده امر واجب:
اوّل: در وقت غسل دادن عورتين او را بپوشانند.
دوم: مرد را مرد بشويد و زن را زن، مگر زن شوهر خود را و شوهر زن خود را كه هريك مىتوانند ديگرى را غسل دهند. و آقا كنيز خود را مىتواند غسل دادن، امّا در غسل دادن كنيز آقا را [٣] بعضى توقّف كردهاند بجهت آنكه به ملك وارث انتقال يافته.
و مرد دختر سه ساله را و زن پسر سه ساله را مىتواند غسل دادن، و حاجت به
______________________________
[١]
در استحباب روشنكردن چراغ نزد او اشكال است و بهتر اتيان بهآناست رجاءً. (خراسانى)
[٢] كراهت اين محلّ اشكال است. (خراسانى)
[٣] اقوى جواز تغسيل كنيز است آقاى خودرا و احوط اين است كه غير غسل دهد به اذن او. (تويسركانى)
* اگر غسل دهنده ديگرى نباشد، البتّه غسل دادن كنيز ترك نشود. (صدر)
* ظاهراً امّ ولد مىتواند غسل دهد آقاى خودرا، خصوصاً هنگامى كه مرد يا زن محرم از براى غسل آقا پيدا نشود و در غير امّ ولد مراعات احتياط بشود. (دهكردى)
* مراعات احتياط ترك نشود. (نخجوانى، يزدى)